AnasayfaAnasayfa  SSSSSS  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  



 

Paylaş | .
 

 true love.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Antonije Hargrove
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 2163
Gerçek Adı : Cihan
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: true love.   Salı Ocak 24, 2017 8:52 pm

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] [Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Amy Winters & Antonije Hargrove

_________________

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
sıcak bir gülümseme:
 

ı love you:
 

elijah, antonije ve ellisha haylazlıkları:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Antonije Hargrove
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 2163
Gerçek Adı : Cihan
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Salı Ocak 24, 2017 9:04 pm

Bugünün tüm zamanını Büyük Salon da Vincenzio ile geçirecekti. Sınavlar ona fazlası ile zor gelirdi. Bu nedenle çoğu şey konusunda Vincenzio’den yardım alacaktı. Son iki senesi kalmasına rağmen sınavlardan dolayı bir çekingenlik vardı üzerinde. Masa da yan yana oturuyorlardı. Kitaba gömülmüşlerdi resmen. Antonije’nin gözleri bir dakikalığına da olsa kitaptan ayrılmıştı. Masanın ucunda Amy oturuyordu. Antonije bir kaç kez daha Amy'i görmüştü. Hatta bir kaç sefer konuşmaya kalkışmıştı ama cesaretini yeteri kadar toplayamamıştı. O günden beri Amy’e ilgi duyardı. Vincenzio dirseğiyle ittiği sırada ancak kendine gelebilmişti. “Baksana şu kıza. Adı Amy çok güzel değil mi?” diye sorduğunda Vincenzio anlamsız bir şekilde Amy'nin yüzüne baktı. Antonije’ye son dakika jeton düşmüştü. “Olabilir Vincenzio. Hufflepuff kızlarından hoşlanmıyorsun ama sence nasıl biri?”  diye cevapladı yüz ifadesini. Neden her lafını yanlışa çekerdi ki? “Yani, aslında iyi bir kız diye duşmuştum. Bir gideri de var.” dediğinde Vincenzio, Antonije kıskançlık krizine girmişti ki önündeki kitabı alıp Vincenzio’e vurmuştu. Yüzüne anlamsız bir gülücük yerleştirip “kıskançlık” dedi. Ne olursa olsun. Tamam, düşüncelerini sormuştu ama bu kadar da sulanmış bir cevap beklemiyordu. “Vincenzio, benim bu kızla tanışmam gerekiyor ama yanına nasıl gideceğim? Ne bahane bulacağım?” Antonije’nin aklında delice sorular dönüp duruyordu. O anda aklına muhteşem bir fikir gelmişti. Amy'nin su içtiğini fark etti. Bardaktan henüz bir yudum almıştı ki bardak dolu gibi gözüküyordu. “Ben ne yapacağımı biliyorum galiba.” diyip masadan kalktı. Eline bir kitap alıp Amy’nin oturduğu yöne doğru gitti. Vincenzio arkasından şaşkın bir şekilde izliyordu. Amy'nin yanına vardığında kitabı bardağa denk gelecek şekilde masaya fırlattı. Bardakta ki su Amy’nin üzerine dökülmüştü. Kızgınlığı ve şaşkınlığı yüzünden okunuyordu. Antonije sanki yaptığından pişman olurcasına “Çok özür dilerim. İstemeden oldu.” diyebilmişti. Ama bu pek işe yaramamış gibi duruyordu.

_________________

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
sıcak bir gülümseme:
 

ı love you:
 

elijah, antonije ve ellisha haylazlıkları:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Winters
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 42
Gerçek Adı : amy.
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Salı Ocak 24, 2017 9:19 pm

Amy belki de ölmek üzereydi. İksir dersinden kalması gibi bir durum olabilir miydi? O iksir dersini severdi ama iksir profesörü bu sene fena halde zorluyordu. Notunun düzelmesi için aldığı ödevi haftaya teslim etmesi gerekiyordu. Kütüphaneden aldığı iksir kitaplarını büyük salona gidip masanın üzerine yığmıştı. Bu araştırmayı bitirip üstüne bir de örnek bir iksir hazırlaması gerekiyordu. Ama bir türlü kolay yol bulamıyordu nedense? Kimse mi not almazdı? Kimse mi bir şey bilmiyordu? Bu çok acınacak bir durumdu. Moralsiz ve halsiz bir şekilde kitaplara gömülmüş bir vaziyette gerekli bilgileri not almaya çalışıyordu. Kitaptan cümleleri seçerken boğazının kuruduğunu hissetmişti. Yanında duran boş bardağı uzanıp sürahiden suyu doldurmuştu. Bir yudum alıp yeniden masaya koydu. Kitabın sayfalarını çevirirken her ayrıntıya dikkat ediyordu. Çünkü pinpirikli olması her şeyi açıklıyordu. O kadar çok dalmıştı ki kitaplara masanın üzerine fırlatılan bir kitap yüzünden bardaktaki suyun üzerine dökülmesiyle kendine gelmişti.  Bir yandan da neye uğradığını şaşırmıştı. Kafasını kaldırdığında Antonije'yi görmüştü. “Çok özür dilerim. İstemeden oldu.” dedi. Hadi ya! Bir de isteyerek yapsaydın demek isterdi ama kişiliğine yakıştıramıyordu. “Ah! Önemli değil. Altı üstü bir su.” dedi Amy bu şekilde demek istemese bile.  Oturur musunuz demeye kalmadan Antonije oturmuştu bile. Amy bir Hufflepuff olmasına rağmen kendi binasındakiler gibi değildi. Yanında duracak insanları eleme yoluyla seçerdi. Her türlü konuda onları araştırırdı. Ama Antonije’ye nedense bunları yapmadan güvenmek gelirdi içinden hep. Bir bakıma ondan da hoşlanıyordu. Ama hiçbir zaman ona söyleme fırsatı bulamamıştı. Antonije’nin de ondan hoşlandığını biliyordu. Bu nedenle işi biraz daha kolaydı. Ama hiçbir zaman harekete geçmemişti.Geçememişti. Çünkü belli belirsiz korkuları vardı.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Antonije Hargrove
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 2163
Gerçek Adı : Cihan
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Salı Ocak 24, 2017 9:35 pm

Antonije, Amy’nin yeterince sinirlendiğinin farkındaydı ama bir kere harekete geçmişti, dönemezdi. Hemen karşına oturmuştu. İşte böyle daha iyiydi. Hoşlandığı kız tam karşısında duruyordu. Şuan ona sarılmak, yan yana oturmak isterdi ama her şey zamanla olacaktı. Antonije masaya göz gezdirirken araştırma yaptığı konuya gözü çarpmıştı. Bu olamazdı, Felix Felicis iksirini araştırıyordu. Şans iksiri, bu konuda ustaydı Antonije. Bu iksir hakkında her türlü dergi yapraklarını, kitaplarını, denemelerini, makaleleri, parşömenleri hemen hemen okumuştu. Yeterince bilgi sahibi olmasının yanında bazı önemli ve ödev gibi sunulacak parşömen kağıtlarını saklıyordu. “İçene gün boyu şans sağlayan iksir.Latince'de mutlusun,mutlu anlamına gelir.Gerçek adı Felix Felixis,diğer adıyla Sıvı Şans. Bir şişesi içilen gün içinde şansı arttırır,güveni yerine getirir.Aşırı kullanımında dikkatsizlik ve pervasızlık gibi yan etkileri vardır.Sınavlarda,büyük organizasyonlarda ve Quidditch'te kullanılması yasaktır.” dediğinde Amy’nin gözleri parlamıştı sanki. “Ah! Kusura bakma burnumu sokmuş gibi oldu.” Gibi mi bildiğin öyle olmuştu. Ama olsun Antonije'nin amacı da buydu zaten. “Felix Felicis’e bayılırım. Bunun hakkında bilgi depom var. İstersen sana verebilirim kullanman için hem de bir özür olur benim için.” dediğin de hiçbir şekilde hayır diyemeyeceğini biliyordu. Normal şartlarda Antonije iksir için biriktirdiği parşömenleri kimseyle paylaşmazdı çünkü İksir dersi onun için ayrı bir zevkti.

_________________

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
sıcak bir gülümseme:
 

ı love you:
 

elijah, antonije ve ellisha haylazlıkları:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Winters
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 42
Gerçek Adı : amy.
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Salı Ocak 24, 2017 10:16 pm

Amy, Antonije'den umudunu kesmişti. Kitapları kurcalamaya devam etti. Hala istediği bilgiye bir türlü ulaşamamıştı. Antonije’ye sinir olmuyordu. Sadece kafasının yorgunluğundan böyle davranıyordu. Aslına bakarsak hoşlandığı bile söylenebilirdi. Antonije “İçene gün boyu şans sağlayan iksir. Latince'de mutlusun, mutlu anlamına gelir. Gerçek adı Felix Felixis, diğer adıyla Sıvı Şans. Bir şişesi içilen gün içinde şansı arttırır, güveni yerine getirir. Aşırı kullanımında dikkatsizlik ve pervasızlık gibi yan etkileri vardır. Sınavlarda, büyük organizasyonlarda ve Quidditch'te kullanılması yasaktır.” dediğinde Amy’nin gözleri parlamıştı adeta. İstediği bilgiyi ezbere dökmüştü. Ama bunları zaten bir kitabı araştırıp bulabilirdi. Pek de umut etmese de yüzüne gülümsemekle yetindi. Antonije “Ah! Kusura bakma burnumu sokmuş gibi oldu.” dedikten sonra bir süre duraksayıp sözüne devam etti. “Felix Felicis’e bayılırım. Bunun hakkında bilgi depom var. İstersen sana verebilirim kullanman için hem de bir özür olur benim için.” Aaah! Şaka yapıyor olmalıydı. Kurtuluşa ramak kalmıştı. Bu dersten bu sene bu şekilde yırtabilirdi. Aa! Tabi görmek isterim. Ama senin için gerçekten bir sakıncası yoksa.” Amy bu sözleri formalite icabı söylese de bu şekilde algılanmak istemişti. Antonije problem değil dermiş gibi kafasını salladıktan sonra “Burada bekle beni.” dedi ve büyük salondan ayrıldı. Amy arkasından baka kalmıştı kas katı. Bu oğlana karşı hisseleri daha çok kabarıyordu adeta. Sonuçta hayatını kurtarmıştı. Ne kadar da hazır bir ödev de olsa. Bu bilgileri kullanmaktan çekinmeyecekti Amy. Bunu kendisini zorlayan İksir Profesörü de söz konusu olsa bile. Sonuçta bir ders için üst sınıfa geçememekten korkuyordu.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Antonije Hargrove
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 2163
Gerçek Adı : Cihan
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Salı Ocak 24, 2017 10:28 pm

Teklifini kabul etmesi Antonije’yi o kadar huzura boğmuştu ki, hiçbir kelime bu durumu anlatamazdı. Masadan kalkıp “Burada bekle beni” dedikten sonra hızla yatakhaneye gitmişti. Yatağının altından çıkardığı sandığı açtı ve gerekli olan parşömenleri alıp sandığı geri yerine yitti. Bir dakikalığına duraksadı. Zamanı geliyordu. Aralarında ki aşkın kıvılcımı bu ödev olabilirdi. Ama Amy kendisinden hoşlanmıyorsa düşüncesi ile boğuşurken, aklına Amy’i defalarca görmesi gelmişti. Ne zaman görse Antonije'ye karşı gülümsüyordu. Belki de o da hoşlanıyordu. Yatakhaneye giren Vincenzio’nin ayak sesleri ile kendine geldi. “İnanabiliyor musun Vincenzio? Benden yardım istedi.” Heyecandan ne diyeceğini nasıl davranacağını bilemiyordu veya kestiremiyordu. Vincenzio konuşmaya hazırlanırken boynuna atılıp “Söz veriyorum, sana karşı da kendimi affettireceğim.” dedi. Sonuçta kızı büyük salon da yalnız bırakmıştı. Büyük salona vardığında ilk işi Amy'i hala orada mı diye kontrol etmek olmuştu. Ve sezgilerinde yanılmamıştı. Amy hala oradaydı. Kafası karışık bir biçimde kitabın sayfalarını değiştirip duruyordu. Yanına gidip masaya yerleşti. Amy kafasını kaldırıp gülümsediğinde Antonije’nin içi erimişti resmen. Bir den kendini toparlayıp. “İşte hepsi burada. Dilediğin gibi kullanabilirsin.” dedi. Amy o kadar sevinmişti ki birden Antonije’nin boynuna atılmıştı. Kıza açılmak istiyordu ama bunu nasıl yapacaktı. Aklına şahane bir fikir gelmişti. “Ödev de tamam olduğuna doğru bahçeye doğru yürüşe çıkalım mı?” diye sordu. Aslında cevabı olumsuz olabilirdi. Ama bu olumsuz cevabı Antonije kaldırabilecek miydi? O sarılmadan sonra. Artık istiyordu Amy’i onunla birlikte olmayı, bir sorun olduğunda onun yanında olmayı. Tek isteği şuan buydu.

_________________

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
sıcak bir gülümseme:
 

ı love you:
 

elijah, antonije ve ellisha haylazlıkları:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Winters
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 42
Gerçek Adı : amy.
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Çarş. Ocak 25, 2017 12:02 am

Şuan Antonije’nin yanaklarından öpebilirdi. Nasıl yardım etmişti anlatamazdı. Hayatını kurtarmıştı. Üstelik bir de sabaha kadar uğraşmayı düşündüğü ödev an itibari ile bitmişti. Saatin akşam saatlerine yaklaştığını gördü. Şimdi ne yapacaktı. Keşke Antonije bir şeyler teklif etse diye gözünün içine bakıyordu adeta. Kendisinin yapamadığı şeyi karşıdan bekliyordu. Belki biran çıkma teklifi gibi bir şey de bulunurdu diye umut ediyordu. Bu bakış fazla uzun sürmemişti zaten. Antonije bahçede yürüyüşe davet etmişti. Bu teklifi reddetmesi imkansızdı. “Tabi ki.” Masadan kalkıp büyük salondan çıkar çıkmaz üzerindeki yükün hafiflediğini hissetmeye başlamıştı bile. Bahçeye çıktıklarında derin bir nefes aldığında ciğerlerini bol oksijenle doldurdu. Hava kararıyordu. Havada ki yıldızlar ve ay belli olmaya başlamıştı. Bahçede çimlerin üzerine oturup öylece etrafa bakıyorlardı. Arada da olsa Amy gözlerini Antonije’nin bedeninde gezdiriyordu. Ne söylese de bu anı ölümsüzleştirebilseydi. Ne olursa olsun aklına ilk gelecek şeyi söyleyecekti. Antonije’ye döndüğünde dudaklarında bir ıslaklık hissetmişti. Antonije, Amy’nin dudaklarına bir buse kondurmuştu. Gözlerini kapatıp bu dansa eşlik etmek isterdi ama bunun şuan olması yanlış bir şeydi. "Ne yapıyorsun sen?" demekten başka çaresi yok gibiydi.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Antonije Hargrove
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 2163
Gerçek Adı : Cihan
Yaş : 21

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: true love.   Çarş. Ocak 25, 2017 12:14 am

Teklifinin kabul edilmesi Antonije’nin içinde sevinç fişekleri patlamasına neden oluyordu. Belki de her şey bu teklif ile başlayacaktı. Hayatına birini daha alacaktı. Ona güvenecekti. Aslında biliyordu ki Amy de istiyordu. Bahçeye çıktıklarında akşam olmak üzereydi yavaş yavaş hava kararmaya başlamıştı çünkü. Böyle daha iyiydi. Antonije kendini geceleri daha iyi hissederdi. Genelde kafasını da bu saatlerde dinlerdi. Bir yere çömelmişlerdi. Etrafa bakınıyorlardı. Amy'den bir cümle veya hareket bekliyordu ama beklediği bir türlü geçmiyordu. O zaman kendi hareket etmeli diye düşündü. Fırsat kolluyordu. O fırsatın ayağına gelmesi çok da uzun sürmemişti. Amy kendine doğru döndüğünde dudaklarına bir buse kondurmuştu. Biraz yavaş davranmaya çalışıyordu ama bu artık imkansızdı. Adeta kıvılcımlar patlıyordu içinde. İstediği olmuştu. Mutluydu. Ama mutluluğu çokta uzun sürmemişti. Amy kendini geri çekip hesap sorma aşamasına gelmişti. "Ne yapıyorsun sen?" dedi Amy. Antonije bir şey diyemiyordu. Çünkü diyecek bir şey bulamıyordu. Sadece bakıyordu. “Özür dilerim.” dedi. Neydi şimdi bu? Sanki istemeden yapmış gibi bir ayar vermiş gibi olmuştu. “Yani isteyerek yaptım. Ah! Ne saçmalıyorum ben?” dediğinde ikisi de gülmeye başladı. Amy için bir şeyler hoşuna gidiyordu ama o anın durumundan sinirlenmiş gibiydi. Amy ona hafifçe yanaşıp Antonije’nin omzuna kafasını koydu. Etrafı izlemeye devam ettiler. Belki de bugün olanlar ikisi içinde yeni bir hayata başlangıçtı.

-RP SONU-

_________________

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
sıcak bir gülümseme:
 

ı love you:
 

elijah, antonije ve ellisha haylazlıkları:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: true love.   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 

true love.

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu :: Zemin Kat :: Büyük Salon-