AnasayfaAnasayfa  SSSSSS  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  



 

Paylaş | .
 

 Önüne baksana! (Part 2)

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
David Vincent

avatar

Rp Yaşı : 13
Mesaj Sayısı : 195
Gerçek Adı : Ali
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Önüne baksana! (Part 2)   Cuma Şub. 01, 2013 2:39 pm

David Palahniuk vs Leonardo Morailes
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
David Vincent

avatar

Rp Yaşı : 13
Mesaj Sayısı : 195
Gerçek Adı : Ali
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Önüne baksana! (Part 2)   Cuma Şub. 01, 2013 2:45 pm

Üzerimimde beni soğuktan koruyacak olduğunu düşündüğüm bir mont vardı. Hogwarts'tan öyle bir çıkışımız vardıki, görende Azkaban'dan kaçan iki suçlu sanardı Eh sonuçta kimseye görünmemeliydik. Yasakormana girerken hayvan sesleri azda olsa duyuluyordu. Elimizdeki yemeklerle buraya girmek ve yemek yemek. Süper bir duyguydu bu. Yasakorman fikrini duyunca korkmuş gibi görünen Leo, hayvan seslerini duyunca mutlu olmuşa benziyordu. "Buraya bayılıyorum Leo. O kadar güzelki. Şu hayvanlar hele... Bayılıyorum onlara. Hele kurtlar. Onlara ayrı bir zaafım var." Bunları söylerken kendimden emindim. O yaratıklara bayılıyordum. Biraz daha ilerledik. Bir ağacın kenarindan geçerken elimle işaret ederek. " Leo. Burası iyi buraya oturalım." Oturduk ve yemeye başladık. Biraz sonra " Burada herşey çok büyük hele ağaçlar. Devasa denilebilecek büyüklükteler. Mugglelara göre General Sharmen. Yeryüzünde yaşayan en hacimli varlık mış., ABD'de Kalifornia'da, Sequoia Ulusal Parkında 85 metreymiş. Peh. Buradaki ağaçları saydırmasınlar." Başka konu yoktu sanki. Buraya bunun için mi gelmiştim. Ah Dav. " Neyse. Yemeğimizi yiyelim ve seni bir kurt inine götüreyim. Bakalım hayvanları seviyor musun ?"

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Leonardo Moralies

avatar

Mesaj Sayısı : 807
Gerçek Adı : Leonardo Da Vinci
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Önüne baksana! (Part 2)   Cuma Şub. 01, 2013 3:39 pm

..... Elimdeki torba gibi şeyin içinde bir sürü yiyecek vardı ve ben kırk dakikadır tanıştığım üçüncü sınıf bir Gryffindor ile yasak ormana gidiyordum, evet son zamanlarda bana bir şeyler olmuştu. Hogwarts'tan çıktım ve koşar adımlarla yasak ormanın girişine geldim. Derin bir nefes aldım, daha önce yapmadığım bir şey değildi ama bu sefer enfes kokan yiyeceklerle tüm vahşi yaratıkları üzerime çeken bir yem gibi hissediyordum, okyanusa atılmış bir yem. Aslında hayvanları çok severdim ama burası sonuçta yasak ormandı, sebepsiz saldırmayan hayvanlar vardı burada, yoksa gereksiz yere ne için yasaklansın ki? Biraz ilerledikten sonra David "Buraya bayılıyorum Leo. O kadar güzel ki. Şu hayvanlar hele... Bayılıyorum onlara. Hele kurtlar. Onlara ayrı bir zaafım var." dedi. Eğer en ufak bir şey olursa dönüp onun tam suratının ortasına bir yumruk atacaktım, onun yüzünden ceza aldım ve şimdi yasak ormanın içindeydim; buna karşın sempatik bir çocuğa benziyordu. Eğer bir kurt gelirse korkacağımı pek sanmazdım, ama bir vampir gelirse elimden ne gelirdi ki? Ya da bir cansarar? Ah cansararlar konusundaki ödevimi daha dün gece bitirmiştim ve gece rüyama girmişlerdi, bir an ürperdim. Sonra David ani bir şekilde hemen sağ taraftaki bir açıklığı işaret ederek "Leo. Burası iyi buraya oturalım." dedi. Başımla onayladıktan sonra oraya ilerledik, yerde bir sürü örümcek ve böcekler vardı böcekten korkacak değildim ama tiksiniyordum. İyi dediği yerde ise bir kuş ölüsü öylece yerde duruyordu, kokusu da etrafa yayılmıştı; etindeki çürümeye bakılırsa yaklaşık bir haftadır orada olmalıydı.

..... Başımı sağa ve sola sallayıp kendime gelmeye çalıştım. Dikkatimi David'e verdim, " Burada herşey çok büyük hele ağaçlar. Devasa denilebilecek büyüklükteler. Mugglelara göre General Sharmen. Yeryüzünde yaşayan en hacimli varlıkmış. ABD'de Kalifornia'da, Sequoia Ulusal Parkında 85 metreymiş. Peh. Buradaki ağaçları saydırmasınlar." dedi. Bunu bilmiyordum ama pek de gerekli olduğunu sanmıyordum. Yani bitki bilim dersinde soracak halleri yoktu ya. Kaşlarımı kaldırdım ve gülümsedim. Bunun üstüne sesinde hafif bir kinaye ile "Neyse. Yemeğimizi yiyelim ve seni bir kurt inine götüreyim. Bakalım hayvanları seviyor musun?" dedi. Derin bir nefes aldım ve "Ah, evet. Hayvanları severim, ölü olanlar hariç." dedim ve başım ile kuşu işaret ettim. Sonrasında ikisinin ortasındaki yere asamı doğrultup "Aklapakla," diye fısıldadım. toz toprak ve bir kaç böcek ortadaki açıklığa doğru fırladı. Yiyecekleri teker teker çıkardım ve yemeye başladık. Şu ana kadar David; belaya bulaşmaktan korkmayan, hatta seven, arada sırada boş konuşan ve kesinlikle tam bir Gryffindor'du benim gözümde. Hızlıca yemeğimi yedikten sonra pudingi yedim. "Eh, hadi o zaman. Neredeymiş bu kurt ini? Görelim kim korkuyormuş kim seviyormuş?" deyip kıs kıs güldüm. Neden böyle yaptığımı ben de bilmiyordum, iyi arkadaş olabilirdik. O da yemeğini bitirince ayağı kalktık, nereye gittiğini biliyor gibiydi, ben de merak ediyordum ve her ihtimale karşı asam elimdeydi...

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
David Vincent

avatar

Rp Yaşı : 13
Mesaj Sayısı : 195
Gerçek Adı : Ali
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Önüne baksana! (Part 2)   Cuma Şub. 01, 2013 6:12 pm

"Ah, evet. Hayvanları severim, ölü olanlar hariç." Eliyle ölü bir kuşu gösterdi. Mide bulandırıcıydı. "Aklapakla" Yaptığı büyüye baklırsa bayağı titizdi. Benim örümcekler böcekler umrumda değildi. Aklım kurt ininde kalmıştı. Gitmek için sabırsızlanıyordum. Bekle beni kurt ini. Tamam salakça bir cümleydi. Hahah. Yemeğimi hızlıca yedim ve üzerimi silkeledim. "Eh, hadi o zaman. Neredeymiş bu kurt ini? Görelim kim korkuyormuş kim seviyormuş?" Uuu. Bayağı iddalı konuşmuştu Leo. Demek cidden hayvanları seviyordu. İyi bir arkadaştı. Anlaşılıyordu. Peki ben öylemiydim. İyi bir arkadaşmıydım. Başkalarının gözünden nasıl görünüyordum (?). Bence pek eğlenceli bir arkadaş değildim. Yoksa bu zamana kadar çok fazla arkadaşım olurdu. Ayağa kalkıp kurt inine doğru yürüdük. Ben önden gidiyordum. Ve Leo beni takip ediyordu. Bir kaç metre yürüdükten sonra kaybolduğumuzu fark ettim. Ama bunu Leo'ya nasıl söyleye bilirdimki. Ağaçların kenarından ileride siyah bir pelerin görünüyordu. Bir an duraksadı ve o şeyin ne olduğuna bakmaya başladı. Cansarar(?). Bu bir cansarar mıydı? Aman Allah'ım. Hayatımda ilk defa bir cansarar görüyordum. "Leo. Gelde bir bak" Leo yavaş adımlarla geldi ve cansarara bakıyordu. Cansarar ne yazıkki arkasını dönmüştü. Cansararın ne yaptığını tabikide biliyorum. Fakat çok güzel bir yaratıktı.
  • "O şey bir cansarar"
. Fısıldayarak söylüyordum. Bu yaratığın duymaması lazımdı. "Evet o bir cansarar. Hayatımda ilk defa görüyorum. Biraz izlemeliyiz. Mükemmel bir yaratık. Bir efsaneye göre, bir kişiyi genelde uyurken yer ve hazmedermiş Avı uyurken yermiş onu. Geridede hiç bir iz bırakmazmış. Bence saçma. Gidip daha yakından bakalımmı ne dersin ? "

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Leonardo Moralies

avatar

Mesaj Sayısı : 807
Gerçek Adı : Leonardo Da Vinci
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Önüne baksana! (Part 2)   C.tesi Şub. 02, 2013 9:04 am

Daha birkaç adım atmıştık ki bir şey gördük. Evet, biliyordum böyle bir şey yaşayacağımızı biliyordum. Bunu bilmek için kahin olmaya gerek yoktu. Korkulu rüyam, bir cansarar orada ağaçların hemen arka kısmında duruyordu. Üstelik yanımdaki üçüncü sınıf da bir şeyler söyleyip duruyordu. "Leo. Gelde bir bak", "O şey bir cansarar", "Evet o bir cansarar. Hayatımda ilk defa görüyorum. Biraz izlemeliyiz. Mükemmel bir yaratık. Bir efsaneye göre, bir kişiyi genelde uyurken yer ve hazmedermiş Avı uyurken yermiş onu. Geride de hiç bir iz bırakmazmış. Bence saçma. Gidip daha yakından bakalım mı? ne dersin?" Orada durmalıydı, bir öğrenci ortadan kaybolursa ve onu gören son kişi ben olursam, başım belaya girerdi, ayrıcana sempatik birisiydi ve o kadar iyi olmasa da iyi bir arkadaştı. "Dur, sakın haklaşma! Bence gitmeliyiz artık." dedim. David ise bana küçümser bir bakış attı, buna katlanamazdım. Bir yandan da pek cansarar olduğuna inanmamıştım çünkü sadece tropik iklimlerde yaşardı.

.....
Daha yakından bakmak için bir adım attım ve bir ağacın arkasına gizlendim, daha görebildiğinden bile emin değildim ama onu etkisiz hale getirecek büyüyü biliyordum 'patronus' diye geçirdim içimden. Bu bir üçüncü sınıfın bileceği bir büyü değildi ama ben bunu yapabiliyordum, en azından birine yetecek kadar. Elimle David'e yaklaşmasını işaret ettim geldiğinde "bak, madem korkak olduğumu düşünüyorsun, bunu iyi izle," dedim ve ağacın arkasında en mutlu olduğum ana konsantre olmaya çalıştım, yoğunlaştım ve daha çok yoğunlaştım. Sonunda kendimi hazır hissettiğim anda olduğum yerden fırladım gözlerimi sımsıkı kapattım ve "Expecto Patronum!" diye bağırdım, asamın ucundan hızlıca hareket eden sekiz kollu bir ahtapot çıktı, masmaviydi ve havada süzülerek cansararın olduğu yere gitti. Önünde bir ışık duvarı var gibiydi ve cansararı önüne kattığı gibi ağaçların arkasına attı. Başımın fena halde ağrıdığını farkına vardım ve büyüyü bıraktım. Arkamı döndüm ve zor bela birkaç adım attım, sonra görüşüm bozuldu ve başım döndü. Olduğum yere çöktüm ve birkaç dakika kendime gelemedim. Ardından ayağı kalktım David tuhaf şekilde bana bakıyordu. Kaşlarımı havaya kaldırdım ve "Eh, şimdi okula dönsek daha iyi olacak sanırım." dedim.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
David Vincent

avatar

Rp Yaşı : 13
Mesaj Sayısı : 195
Gerçek Adı : Ali
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Önüne baksana! (Part 2)   C.tesi Şub. 02, 2013 11:51 am

Bir cansararın burada ne işi vardı anlamıyordum. Çok güzel bir yaratıktı ama oldukçada tehlikeli olduklarını biliyordum. Bir kaç adım attım ve yaklaşmaya başladım. "Dur, sakın yaklaşma! Bence gitmeliyiz artık." Ona kalsa kesinlikle giderdi. Ama ben yaklaşmaya devam ettim. İyice yaklaşmıştım. Görüş açımı değiştirdim ve bakmaya devam ettim. Aklımda bağırmak ve cansarırın arkamızdan kovalamasını beklemek geçiyordu. Fakat Leo tekrar seslendi "Bak, madem korkak olduğumu düşünüyorsun, bunu iyi izle," Ne yapıyordu bu çocuk. Aklından neler geçiyordu ? Asasını çıkartmıştı Leo. Hadi ama, kafayı yemiş olmalı. Kendini bir büyüyye hazırlanır gibi kasıyordu. Hazırlık yapıyordu. Ardından ağaçların arkasından çıktı gözlerini kapattı ve "Expecto Patronum!" asasından bir ahtapot fırladı. Demek bir koruma büyüsü yapmıştı Leo. Ahtapot kollarıyla çok hızlı hareket ediyordu. Cansararı eline aldı, sıktı ve ağaçların arkasına hızla gönderdi. Bu çocuk çılgındı. Yanılmıştım, korkak falan değildi. Hahi ama bizden başka kim bir cansararı gördüğünde kaçmazdıki ? Leo bayapı yorulmuşa beziyordu. Eliyle kafasını tutuyordu. Kendini taşıyamıyor gibi görünüyordu. Eğilmişti. Kusacağıı sanmıştım. Kaşlarını kaldırdı ve bana bakmaya başladı "Eh, şimdi okula dönsek daha iyi olacak sanırım.",dedi. Önce bir kahkaha attım ve Leo'nun kolunu omzuma attım. Onu okula kadar götürmeye başladım. "Sen delisin. Hahaha. Manyaksın oğlum sen." Leo'da sırıtıyordu. Beraber okula döndük. Bir macerayıda böyle bitirmiş olduk. Bugün en güzel günümdü.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Önüne baksana! (Part 2)   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 

Önüne baksana! (Part 2)

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

 Similar topics

-
» Friday Night Smackdown [ 15 Ekim 2010 ]

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Eğlence Ekspresi :: Süpürge Dolabı :: Rp İçi-