AnasayfaAnasayfa  SSSSSS  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  



 

Paylaş | .
 

 Özlemişiz sanki.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Özlemişiz sanki.   Çarş. Ağus. 29, 2012 11:54 pm

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Henry H. Hart & Anastacia Bouviér
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]


_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Perş. Ağus. 30, 2012 12:33 am

"Terasta bekliyorum. A."
Küçük parşömeni sıkıca rulo yaptım ve demirlere tünemiş olan Kırmızı'nın ayağına bağladım. Birkaç kere ötmeden önce gagasına bir baykuş bisküvisi sıkıştırıp yemesini izledim. Bir yandan da gıdığını okşuyordum. "Aferin benim kızıma. Şimdi git ve bu notu Henry'ye ver," dedim ve o başını elime daha da yaslarken hafifçe kıkırdadım. "Eğer seni takmazsa ya da herhangi bir gelmeme belirtisi gösterirse gagalayabilirsin, izin veriyorum." Boz rengi kanatlarını açıp hafifçe havalanırken onu izledim ve büyük bir iç çektim. Kim bilir ne zamandır Henry'yle konuşmuyordum. Artık bir kız arkadaşı vardı ve ilişkileri daha yeni olduğu için tabii ki bana zaman ayıramıyordu. Aradan 1 ay geçmişti ama hala tık yoktu. Bir tek ortak salonda karşılaştığımızda birbirimize gülümseyip günümüzün nasıl geçtiğini soruyorduk. Onun yanında sevgilisi varken. Yanlış anlaşılma olmasındı, Nymeria'yı severdim ve tabii ki bana zaman ayıramaması normaldi. Ama gülümsemeler gittikçe yapaylaşmış, kelimeler sadece merhabalara dönüşmüştü. İşte şimdi Phomel'imden ayrı kaldığım bir gün yokluğunu daha da hissetmiştim. Zaman bulup gelebilmesini umuyordum çünkü zaten şu aralar içerisinde bulunduğum ruh hali yeterli bir dertti benim için.
Göz ucuyla Henry'yi gördüğümde iyice gelmeyeceğini düşünmeye başlamıştım ve aradan 15 dakika geçmişti. Yüzümde kocaman bir gülümsemeyle ona doğru koşmaya başladım ve kendimi kollarına attım. Tanıdık, güven verici kokusunu içime çekerken beni etrafımda döndürüyordu. Ayaklarım yerle buluşurken büyük bir kahkaha attım ve "Gelmeyeceğini düşünmeye başlamıştım," dedim üzgünlükten dökülen yapmacık bir ses tonuyla. Ne yaparsam yapayım sevincimi göstermeden edemiyordum.


:
 

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Henry H. Hart
VII. Sınıf
VII. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 325
Gerçek Adı : Hector

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Perş. Ağus. 30, 2012 1:26 am

Her zaman olduğu gibi kız kardeşlerimden uzak huzurlu bir gün geçirmeye çalışıyordum. Nymeria ise olayı eğlenceli buluyor gibiydi. Tabi bu ikiz canavarlar evde onun da beynini yemiyorlardı. Koridorlarda ses çıkarmadan yürürken aniden o sesi duydum. Bir hayalet ses çıkarmazdı elbette ama söz konusu Mindy olunca beni bağırarak arama gibi huyları vardı. En azından bu konuda önceden hazırlanabiliyordum. Kendimi bulduğum ilk sınıfa attım ve sesin uzaklaşmasını beklemeden cama koştum. Belki atlar kurtulurdum. Ama tabiki bu kadar yüksekten yere çakılmak hastane kanadındaki arkadaşlara katılmak demekti. Yine de bir büyü ile durumumu düzeltip düzeltemeyeceğimi düşünürken bir baykuş uçarak camın kenarına kondu. Baykuşları bir bakışla tanıma gibi bir özelliğim yoktu ama bana mektup gönderebilecek fazla kişi de yoktu. Açıp okudum ben de. Aslında baykuşu bekletecektim de gözümü oymak istercesine bakınca düşüncemden vazgeçmiştim.

"Terasta bekliyorum. A."

Basit bir gülümseme belirdi dudaklarımda. Anastacia takımımızın biricik kaptanı ve benim en yakın arkadaşlarımdan biri. Yanına gitmek isterdim elbette ama biraz beklemesi gerekiyordu. Mindy hala koridordaydı ve ben dışarı çıkamazdım. Tabi baykuşun düşüncelerimi sezmiş gibi uçarak tepeme tünemesini ve gagalamasını beklemiyordum. Elimle kovaladım. Durmayıncada ayaklarından yakaladım onu. Tepetaklak çevirdiğim kuşa baktım. "Onun yanına gideceğim. Şimdi kaybol baykuş." Kuşu camın kenarına bıraktım. Az önce bir baykuşa kızmıştım. Ne harika bir gün geçiriyordum. Mindy'nin sesi uzaklaşınca yavaşça çıktım boş sınıftan ve koşarak Anastacia'nın beni beklediği yere gittim.

Koşmaktan tıkanmış bir halde yanına vardığımda o bana doğru atıldı ve "Gelmeyeceğini düşünmeye başlamıştım," dedi. Kendi etrafımda bir tur daha atıp indirdim yere onu. "Sen istersin ve ben gelmem. Mümkün mü bu?" Bu sırada geri gelen baykuşu dikkatimi çekti. Anlaşılan hayvanın bana karşı düşmanlığı vardı. Kötü bakışmalarımızın ardından Anastacia'ya döndüm. "Kuşuna saldırmasını söylemeseydin daha iyiydi. Sınıfta tıkılı kalmıştım. Mindy koridordayken ben içerde baykuşla kavga ediyordum." Bu açıklama yeterliydi çünkü Anastacia benim hayalet korkumu bilen nadir kişilerdendi. Kardeşlerim gibi dalga geçmiyordu elbette ki. Sakince ona baktım ve birkaç adım attım manzaraya doğru. "Görüşemedik bayadır. Özlemişim seni." Kollarımı uzatıp onu kendime çektim. Sıkıca sarıldım. Geri çekildiğimde ise gülümsedim hafifçe. Kardeşim gibiydi. Hatta belki kendi kardeşlerimden daha iyi.

OUT:
 

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

Gryffindor:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Perş. Ağus. 30, 2012 1:49 am

Ona yüzümde gereğinden fazla geniş bir gülümsemeyle bakarken "Sen istersin ve ben gelmem. Mümkün mü bu?" dedi ve şimdi yeni gelen Kırmızı'ya pis bir bakış fırlattı. Henry tekrar bana dönerken hafifçe kıkırdadım. "Kuşuna saldırmasını söylemeseydin daha iyiydi. Sınıfta tıkılı kalmıştım. Mindy koridordayken ben içerde baykuşla kavga ediyordum." dedi sesinde mızmız bir tonla. Mindy'nin onun başına nasıl iş açtığını ve ne denli hayaletlerden korktuğunu bildiğim için gülümsemekten daha fazlasını yapmadım. Aslında bu kadar ayrı kalmışken biraz naz yapmam gerekirdi ama o yanımdayken yapamıyordum işte. Hiç sahip olmadığım ağabeyim gibiydi.
Ben düşüncelerle boğulur ve gülümseyerek ona bakarken açıklığa doğru yürüdü. "Görüşemedik bayadır. Özlemişim seni." dedi beni tekrar kollarının arasına almadan önce. Kendimi hayal dünyamdan çektim ve başımı göğsüne dayayıp sıkı sıkı sarıldım. Belki uzun bir süre daha görüşemeyebilirdik. Düşünceyle beraber içim sızladı. Bir daha bu kadar uzun süreli ayrı kalsak ortamdan çatlardım herhalde. O Nymeria'yla çıkmadan önce aramız öküzüm ve ben gibiydi. Birbirimize her şeyi anlatırdık fakat şimdi tek bildiğimiz şey elimizin kolumuzun yerinde olup olmadığı ve suratımıza yapışmış gülümsemelerdi. Sorunum neydi bilmiyordum ama uzak olmaya alışamamıştım işte. Özlemle dolu bir nefes daha aldım. Sanırım 1 ay daha beklemem gerekirse bir sabır taşına ihtiyacım olacaktı.
Gerçi çekildim ve hafif solan gülümsememle ona bakıp göğsüne hafif bir yumruk attım. "Ben de özledim, aptal. Hem de nasıl özledim," dedim gözlerimi ondan ayırıp yasak ormanı kaplayan yeşil tabakaya bakarak. "Neredeyse 1,5 ay oldu, Hecart," Bu ona taktığım isimdi. "Gerçekten çok oldu. Ve neler oldu bir bilsen. Anlatmalı mıyım bilmiyorum." dedim iyice solup giden bir sesle. Bir yandan da gözlerim ondan başka her yerde dolanıyordu.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Henry H. Hart
VII. Sınıf
VII. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 325
Gerçek Adı : Hector

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Perş. Ağus. 30, 2012 2:10 am

Göğsüme yediğim yumruktan daha çok acıtmıştı canımı onun solan gülümsemesi. "Ben de özledim, aptal. Hem de nasıl özledim," Uzaklara bakıyordu. "Neredeyse 1,5 ay oldu, Hecart. Gerçekten çok oldu. Ve neler oldu bir bilsen. Anlatmalı mıyım bilmiyorum." Bana anlatmak istediği çok şey vardı. Bense bu kadar uzun zaman yanına bile uğrayamamıştım. Yere oturdum ve onu da yanıma çektim. "Şu iğrenç lakabı kullanma artık." Gülümsedim ve kolumu onun omzuna atıp kendime çektim. Kenara yaslanmış bir yandan manzarayı izliyordum. "Bana anlatabilirsin elbette ki. Stacia ne zaman canın sıkılsa beni çağırabilirsin. Sana ayıracak zamanım hep olacak. Şimdi anlat bakalım neler dönüyor?" Daha fazla düşünceli konuşmalar yapmak istemiyordum. Duygusallaşmak işime gelmiyordu. Baykuş hala bulunduğu yerden bana bakıyordu. Başımı yanımaki kıza çevirdim ve yanağımı onun başına yasladım. Kokusunu burnuma taşıyan rüzgara minnettar bir gülümseme yolladım. Aynı rüzgar şu rahatsız baykuşu alamaz mıydı ki? Gözlerimi canı sıkkın arkadaşıma çevirirken son kez kötü bakış attım baykuşa. Sanki Mindy yeterince bela değildi başıma. Bir de düşman baykuşla tam oldu. Brian'a anlatsam... Bir de onun alayları var. En iyisi bunun gizli bir düşmanlı... Bir kuşa karşı bu kadar şey düşünmeme rağmen burnumun dibindeki kıza hiç de yardımcı olmuyordum. Bir süre sessizce manzaraya baktım. Bir yandan da saçlarını okşuyordum.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

Gryffindor:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Perş. Ağus. 30, 2012 12:33 pm

Yere otururken "Şu iğrenç lakabı kullanma artık." suratını çok haiffçe buruşturarak. Yine de onu kullanmaktan vazgeçmeyeceğimi biliyor olmalıydı. Yanına oturdum ve gülümseyerek beni kendine doğru çekti. "Bana anlatabilirsin elbette ki. Stacia ne zaman canın sıkılsa beni çağırabilirsin. Sana ayıracak zamanım hep olacak. Şimdi anlat bakalım neler dönüyor?" dedi düz bir tonla. Duygusuz değildi ama böyle çok ağlamaklı da değildi tabii. Oldum olası sevmezdi o tür şeyleri zaten. Derin bir nefes aldım ve başımı omzuna yasladım. Bir yandan da bizi izleyen Kırmızı'ya bakıyordum. Hafifçe gülümsedim ve nereden başlayacağımı düşündüm. Lincis'i atlayıp direk Dave'den mi başlamalıydım? Lincis'i anlatırsam fena halde sinirleneceğini biliyordum ama belki yeni aldığım kararlarla onu sakinleştirebilirdim. Evet, yüzüne bakmayacaktım.
Pekala, diye düşündüm kendi kendime. Lincis'ten başlamak en iyisiydi. Ama söze nasıl girmeliydi ki? "Şey ben... Larissa buradayken Lincis'le beraber oldum," dedim kelimeleri arsı ardına dizerek. Bence söze böyle girilmemeliydi. Bir yandan da seri bir hareketle etrafındaki kollarımı sıkılaştırmış ve yüzümü boynuna gömmüştüm. Yüzündeki ifadeyi görmek istediğimden emin değildim. Ardından hemen konuşmaya devam edecektim ki lafımı kesti.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Henry H. Hart
VII. Sınıf
VII. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 325
Gerçek Adı : Hector

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   C.tesi Eyl. 01, 2012 6:05 pm

Kelimeleri seçmeye çalışır gibi bir hali vardı. "Şey ben... Larissa buradayken Lincis'le beraber oldum," Birden sıkıca bana sarılması yüzüme bakmak istemediği anlamına geliyordu. Dayanamadım ve birden bağırıverdim. "Kimle beraber oldum dedin?" Geri çekildim. "Ama kızmadan önce herşeyi öğrenmek istiyorum. Fakat fazla detaya girme lütfen." Ona kaşlarımı çatık bir şekilde bakarken duraksadım. Lincis de kimdi? Direk tepki vermiştim ama kimden bahsettiğini de bilmiyordum. Ayağa kalktım birden. Turladım etrafta. Ben Anastacia'yı kız kardeşim gibi görüyordum ve o şimdi böyle birşey yapmıştı. Acaba ikizler de bu hataya düşmüş müydü? Onlarla bu konuyu konuşmak istemiyordum ama. Belki de eve dönünde anneme sormalıydım. Mektup yazarsam kalp krizi geçirebilirlerdi. En iyisi tatilde kızları karşıma almaktı. O iki canavara karşı ben. Gerçekten zor bir iş olacaktı. Yine de şimdiki konum bu yanımdaki kızdı. Ona baktım ve yerime tekrardan oturdum. "Şimdi dinlemeye hazırım." Kesinlikle sakin olmalıydım.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

Gryffindor:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   C.tesi Eyl. 01, 2012 6:19 pm

"Kimle beraber oldum dedin?" Hector'ın birden bağırmasıyla kollarımı etrafında daha da sıkılaştırdım. Bana kızan kişiye tutunmam ne garipti ama. "Ama kızmadan önce herşeyi öğrenmek istiyorum. Fakat fazla detaya girme lütfen." dedi geri çekildikten sonra. Ben yanaklarımı ısırarak ona bakarken kendini sakinleştirmek için önümde volta atıyordu. Birbirine karışmış parmaklarıma baktım ve bir iç çektim. Neden lanet olası Dave'den başlamamıştım ki? Abinize böyle bir durumu nasıl anlatabilirdiniz?
Yanıma tekrar oturduğunda dudaklarımı o kadar çok kemirmiştim ki kanamaya başlamışlardı. Kanın tadından iğrenerek şöyle bir dudaklarımı yaladım. "Şimdi dinlemeye hazırım." dedi belli ki kendini tutan bir ses tonuyla. Başımı kaldırdım ve hafifçe öksürdüm. Bakışlarım Hector'dan başka her yerde geziyordu. "Şey işte. Isaac. Isaac Lincoln," dedim yüzündeki ifadeye bakmadan ve saçlarımı kulaklarımın arkasına aldım rahatsızca. "Yani öyle belirli bir şey yoktu. Birden oluverdi. Sonra beni görmezden geldi. Sonra benim zorumla konuştuk. Sonra saçma sapan, belirsiz şeyler söyledi." Kelimeler ardı ardına sıralanıyor, beni beklemiyorlardı. Kısa kesmeye çalışmıştım ama biraz anlamsız olmuştu. İçimde bir ses daha da çok kızacak diyordu. 'Neden daha fazla uzatıyorsun ki?!' Yüzümde çaresiz bir ifadeyle ona baktım. Hafifçe esen rüzgar dudaklarımı acıtıyordu.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Henry H. Hart
VII. Sınıf
VII. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 325
Gerçek Adı : Hector

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   C.tesi Eyl. 01, 2012 6:40 pm

Huzursuz olduğu belliydi. "Şey işte. Isaac. Isaac Lincoln," Bina başkanımız mı? Kurallar konusunda fazla baskıcı değildi aslında. . "Yani öyle belirli bir şey yoktu. Birden oluverdi. Sonra beni görmezden geldi. Sonra benim zorumla konuştuk. Sonra saçma sapan, belirsiz şeyler söyledi." Böyle belirsiz konuşarak sinirlerimi daha çok bozuyordu. "Anastacia açıkça söyle. Zorla mı oldu? Öyleyse elimden çekeceği var." Bir bina başkanı olarak okul kurallarını hiçe sayarak böyle birşey yapması... Anastacia'ya baktım. Sonra kollarımı ona uzatıp kendime çektim. Sıkıca sarıldım. Bunu bana anlatarak müthiş bir sorumluluk yüklemişti omuzlarıma. Artık onu koruma görevini üstlenmeliydim. Bina başkanından uzak kalmalıydı. Bir daha böyle birşey yaşamasını istemiyordum. Geri çekilip yüzüne baktım. "Ben ne olursa olsun yanındayım."

Out: Aklıma alkış giflerinden sona birşey gelmedi Very Happy

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

Gryffindor:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   C.tesi Eyl. 01, 2012 6:54 pm

:
 

"Anastacia açıkça söyle. Zorla mı oldu? Öyleyse elimden çekeceği var."
Bu sözlerden sonra başımı yavaşça kaldırdım ve kocaman kocaman gözlerle Hecart'a baktım. Beynim söylenilenleri anlamıştı ama ne yapacağını bilemiyordu. Aynı pozisyonda donup kalan bedenime sıkı sıkı sarılıp beni kendine bastırırken hala hareket edememiştim. Beynimde sadece kelimeler uçuşup duruyordu. Ben, Lincis, zorla...? Hö? "Ben ne olursa olsun yanındayım." İlk önce hafifçe kıkırdadım. Hector şaşırarak geri çekildi. Onun endişeli yüzüne bakıp bir kahkaha attım. Birkaç saniye sonra karnımı tutarak kahkahalarla gülüyordum. Ne yapayım, kendime hakim olamıyordum. Düşüncesi bile beni kahkahalara boğuyordu. Artık neredeyse ağlamaya başlamıştım. Önümde Hector'ın oturduğunu hatırladığımda ellerimin tersiyle gözyaşlarımı silmeye başladım. Bir yandan da anlamsız kelimeler söylemekle meşguldüm. "Ben... Lincis... Zorla... Merlin. Ölüyordum," Sonunda derin derin nefesler aldım ve işaret parmağımı Hector'a doğrultarak "İyi güldürdün ama mümkün değil." dedim sakince, bir yandan da sırıtarak. Buraya gelirkenki ölümcül havayı üzerimden nasıl attığıma şaşarak sırtımı taş duvara yasladım.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Henry H. Hart
VII. Sınıf
VII. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 16
Mesaj Sayısı : 325
Gerçek Adı : Hector

Çanta
Eşyalar:

Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Salı Eyl. 04, 2012 10:46 pm

Birden gülmeye başladı. Garip garip baktığımı farketmiş gibi daha çok güldü. Karnını tuttu ve gülmesine devam etti. "Ben... Lincis... Zorla... Merlin. Ölüyordum," İşaret parmağını bana doğrulttu ve "İyi güldürdün ama mümkün değil." Hala sırıtıyordu. Suratım düştü ona bakarken. Ayakta gezinmeme devam ettim. Kuralları çiğnemiş, hata yapmış ve az öncede pişman olmuş olan o değildi sanki. Gezinmeme devam ettim. Sonunda dayanamadım. "Az önce pişmandın. Neden şimdi gülüyorsun? Zorla veya değil. Sonuçta yaptın. Ama benim asıl merak ettiğim bunu nasıl yaptın?" Öfkelenmiştim şimdi. Gezinmeme devam ettim. "Bana niye anlatırsın ki? Ne demem gerektiğini de bilmiyorum." Yanına geçip oturdum birden. Onun yüzüne bakmadan sadece karşıya diktim gözlerimi. Parmaklarımı birbirine geçirdim. Öylece oturdum. Anastacia kardeşim gibiydi ve şimdi olanlar beni gerçekten rahatsız ediyordu.

Out: Anca bu kadar oldu.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

Gryffindor:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Anastacia Bouviér

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 2885
Gerçek Adı : Bilgö&Dilorağ&Örümcek.
Yaş : 20

MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   Çarş. Eyl. 05, 2012 9:48 pm

Gülmeyi kestiğimde yüzünde oluşan ifade benim aksime onun sinirli olduğunu gösteriyordu. "Az önce pişmandın. Neden şimdi gülüyorsun? Zorla veya değil. Sonuçta yaptın. Ama benim asıl merak ettiğim bunu nasıl yaptın?" dedi sinirle volta atmaya devam ederken. Yüzümdeki gülümseme çoktan solmuş, yerini öylesine bir ifadeye bırakmıştı. Hecart'ın sinirlendiğini görmek canımı sıkıyordu. Özellikle de sinirlendiği kişi bensem. "Bana niye anlatırsın ki? Ne demem gerektiğini de bilmiyorum." dedi yanıma geçip oturmadan önce. Yine de yüzü bana dönmemişti. Gözlerimin dolmaya başladığını hissettim. Evet, belki de o böyle benim için endişelenirken gülmem saçmaydı, gereksizdi ama nasıl "Bunu bana niye anlatıyorsun?" diyebilirdi ki? Neden derdi?
Hızla ayağa kalktım ve az önce bana dönmeyen yüzünün önünde dikildim. Nefes alışverişlerim hızlanmıştı. "Ne demek "Bana niye anlatıyorsun?" ? Nasıl söyle bir şey söyleyebilirsin?!" dedim neredeyse haykırarak. "Sen kız arkadaşınla takılmaya başladıktan sonra nasıl bir çukura yuvarlandığımı görmedin bile! Ailem bir yandan, arkadaşlarım bir yandan, Lincis ve Dave bir yandan! Şimdi sana gelip dertlerimi paylaşıyorum ve bana söyleyebileceğin tek şey "Bana niye anlatıyorsun?" mu?" Elimin tersiyle gözyaşlarımı sildim. "Sen benim için endişelenirken bu kadar boş davranıp güldüğüm için özür dilerim. Lincis'le yattığım için de özür dilerim. Seni sinirlendireceğini bile bile bunu söylediğim için özür dilerim. Ve en önemlisi de değerli vaktini benimle harcadığın için özür dilerim!" Sakin çıkan cümlelerimin ardından öfkeyle haykırdım ve yüzüne son kez baktıktan sonra terastan çıktım. Etrafımdaki insanların bana dert olması kadar, onlara dert olmayı da sevmezdim. O istemediği sürece buluşmamızın bir anlamı yoktu. Araya giren onca süre arkadaşlığımızı yıpratmıştı demek ki.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox.
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Özlemişiz sanki.   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 

Özlemişiz sanki.

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

 Similar topics

-
» Boşluk

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Eğlence Ekspresi :: Süpürge Dolabı :: Rp İçi :: 2. Sezon-