AnasayfaAnasayfa  SSSSSS  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  



 

Paylaş | .
 

 Sabah Yürüyüşü

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Sabah Yürüyüşü   Çarş. Ağus. 08, 2012 12:32 am

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]&[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
MelaniéAaron
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Çarş. Ağus. 08, 2012 12:53 am

Aaron ıslık çalıyordu. Gün ışığının huzur verici etkisi tüm bedenine yayılmıştı ve göl kenarına doğru yürürken tek düşündüğü şey buydu. Huzur... Aaron yürümeye devam ederken yanından geçen birkaç kıza bakışlarını çevirdi. İki kız da heyecanla kendisine bakıyorlardı. Aaron sıkıntıyla bakışlarını başka tarafa çevirdi. Sığ, aptal ve hiçbir şeyden anlamayan kızlardan öyle bıkmıştı ki. Zeki, anlayışlı ve farklı olan kızlar neredeydi? Aaron şimdiye kadar Hogwarts'da öyle birine rastlamadığından emindi. Ama rastlasa gerçekten çok harika olurdu. Genç büyücü derin bir nefes aldı. Herkes onu çapkın, kız delisi biri olarak biliyordu. Gerçekte neler yaşadığını, ne acılar çektiğini ve gerçekte nasıl biri olduğunu kimse bilmiyordu. Bilseler ondan uzak dururlardı zaten. Onu olduğu gibi, tüm gerçekliğiyle kabul edebilecek, karşısında öylece, savunmasız bir şekilde, kendini korumadan durabileceği bir kadınla beraber olmak istiyordu Aaron, ve o kızla tüm hayatını geçirebilirdi. Kimse bu düşüncelerini bilmiyordu, muhtemelen bilmeyecekti de. Okulda bir itibarı vardı, gerçi Hufflepuff'taki her erkeğin Aaron'a benzer bir itibarı vardı, ama üvey babaları da onları küçük yaşta istismar etmiş olamazlardı değil mi? Aaron üvey babasının anısı zihnine dolduğunda yumruğunu sıktı. O adamı öldürmemek için şimdiye kadar kendini zor tutmuştu, lanet herifin kendisine yaptıklarından annesinin haberi yoktu, bu yüzden o adam hala evlerinde yaşıyor, yemeklerini yiyordu. Aaron Hogwarts'a kabul edildiği günden beri eve adımını atmamıştı, annesi ile yalnızca dışarıda görüşüyor ve neden eve asla gelmediği konusu açıldığında bir şekilde annesinin dikkatini bir şekilde başka yöne çekmenin yollarını buluyordu. Annesi de üvey babasına alışamamış olabileceği tahminini yürütüyor ve konuyu fazla uzatmak istemiyordu. Aslında annesinin bu tahmini bir nevi doğruydu, ancak eve asla dönmemesinin asıl nedeni tabi ki bu değildi. Aaron zihnindeki bu düşüncelerden uzaklaşmaya ve dikkatini göl kenarına vermeye çalıştı. Tam o sırada da, hayatında görüp görebileceği en güzel kızı gördü. Bu bir hayal miydi? Yoksa gerçek mi? Eğer gerçekse, Hogwarts'da onu nasıl fark edememişti. Aaron gözlerini kızın sapsarı buklelerinden ve bir meleği andıran, saflık ve güzellik dolu yüzünden bir türlü ayıramıyordu. Biraz daha bakmaya devam ederse kız onun bir sapık olduğunu düşünecek ve oradan gidecekti. Bu; Aaron'un o sırada istediği son şeydi. Kıza en etkileyici gülümsemelerinden birini gönderdi ve, "Selam!" dedi. Kız da ona gülümsemişti.

::
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Melanie Phoenix
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : on beş.
Mesaj Sayısı : 4456
Gerçek Adı : dilara.
Yaş : 19

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Çarş. Ağus. 08, 2012 11:19 pm

    "Gave you all I had and you tossed it in the trash, you tossed it in the trash you did. To give me all your love is, all I ever asked." Dilime doladığım şarkıyla beraber, önüme gelen her şeyi tekmeliyordum. Artık gerçekten çaresiz olduğumu farketmeye başlamıştım. Gerçi farketmeye başlamaktan öte bundan sıkılmıştım. Ellerimi dar ve rahatsız olan pantolonumun ceplerine soktum ve bir şeylerin ters gittiğini düşünmeye başladım. Francisco, bana yüz vermişti. Fakat çok geçmeden 'dost' olarak tanımladığı ilişkimizi de kesmişti. Bu bana ne kadar saçma geliyorsa, Bastet'ı o kadar sevindiriyordu. Buna tahammül edemiyordum çünkü onu gerçekten seviyordum. "You know I’d do anything for ya. See? I would go through all this pain for ya. Take a bullet straight through my brain. Yes I would die for ya baby." Bu şarkıyı Francisco'ya armağan etmek benim açımdan çok da saçma olan bir şey değildi. Göle daha da yaklaştım ve çömelip yerden bulduğum bir taşı göle fırlattım. Attığım taşın gölde sıçramasını seyrederken bana bakan bir çocuk gördüm. Daha önce tanıdığım biri olsaydı muhtemelen yanıma gelip konuşmayı denerdi. Çocuk, çok geçmeden güldü ve "Selam," dedi. İçimden 'keşke daha iyi bir günü bekleseydin,' demeden edemiyordum. Gülümseyerek "Merhaba," demeyi tercih ettim. Daha sonra bir kuş sesi beni benden alıp Türkiye'ye -annemin işi çıktığında Türkiye'ye sık sık giderdik- götürdü. Martılar.. Martılar, gerçekten hoş canlılardı. Bana merakla bakan çocuğun yanına gittim ve kafamı kafasının hizzasına getirmek için parmak uçlarımda yükseldim. Sağ elimin işaret parmağıyla gölün kenarına konan martıları işaret ettim. "Martılar.." Çocuğa döndüm ve en sıcak gülümsememi yüzümde yaygınlaştırdım. "Buraya pek uğramazlar." Daha sonra parmaklarımın acıdığını hissedip karşısına geçtim. "Melanié Phoénix. Gryffindor," elimi uzattım ve bana karşılık vermesini bekledim.


_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox. ♥

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
hear me roar:
 

çok güzel roksen taklidi yapıyorum:
 


En son Melanié Phoénix tarafından Ptsi Ağus. 13, 2012 10:42 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://melaniephoenix.tumblr.com/
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Perş. Ağus. 09, 2012 12:50 am

"Melanié Phoénix. Gryffindor," Aaron güzel kızın adını öğrenebildiğine o kadar seviniyordu ki. Bu kız artık ondan asla kurtulamayacaktı, istese istemese de. Kıza karşı çok kuvvetli bir çekim hissediyordu, sanki onun yanında olsa her şey geçecekti. Tüm acıları dinecek ve tüm o lanet olası kabusları-kimisi gerçekti-unutacaktı. Derin bir nefes aldı ve kızın elini sıkarken, "Aaron Anderson, Hufflepuff," diyerek kendini tanıttı. Ardından derin bir nefes aldı, o sırada söylediği sözler kendi iradesi dışında ağzından çıkıyordu. "Biz neden daha önce tanışmadık Melanié?" diye sordu. Ardından kaşlarını çatarak, büyük bir ilgiyle kızın güzel yüzünü incelemeye başladı. Bu kız gerçekten Aaron'ın sonu olacaktı. Genç adamın bu konuda hiçbir şüphesi yoktu. Bir sonum olacaksa bu kadar güzel bir kızdan olsun. Aaron sırtını dikleştirdi, kızın elini hala tutmakta olduğunu yeni fark etmişti. Hemen Melanié'nin elini bıraktı ve biraz utangaç bir şekilde gülümsedi. Kız, Aaron'a garip bir şekilde annesini anımsatıyordu. Hayatta karşılıksız olarak sevdiği ve güvendiği tek kadını.

_________________
a day with aaron anderson:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Melanie Phoenix
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : on beş.
Mesaj Sayısı : 4456
Gerçek Adı : dilara.
Yaş : 19

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   C.tesi Ağus. 11, 2012 12:28 am

    Çocuğun adını söylemesini bekliyordum. Derin bir nefes aldı ve elimi sıkarken nazikçe, "Aaron Anderson, Hufflepuff," dedi. Uuu, uzun zamandır Hufflepuff ile ilişkim yoktu, bu iyi olmuştu. Kendimi gölün sesinin akışına bırakmışken elimi hala sıkması komiğime gitmişti. Ayrıca komik bir şeydi bu, elimi gerçekten acıtıyordu. Bir anda, "Biz neden daha önce tanışmadık Melanié?" diye sordu Ronan. Yüzümü yüzüne döndüm ve kaşlarını çatarak yüzüme bakmaya başladığını farkettim. Yüzüne bakmamla elimi sıktığını farketmiş olmalıydı, elini elimden çekti ve gülümsedi. Aynı şekilde gülümsedim, başımı sola yatırarak "Bilmem, genelde burdayım aslında. Seninle tanışmadıysam, ya burada tanışmıyorsundur ya da yanında hep birileri vardır." Şuan çocuğu öpesim gelmişti, yanaklarını filan mıncırmak istemiştim nedense. Çok sevimli gözükmeye başlamıştı şimdi. Ya da bana özen gösterdiğini hissetmiştim birden. Ay, şuan içimde çok garip hisler vardı. İlk kez Fran'dan başka birini öpmek istiyordum.


Spoiler:
 

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox. ♥

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
hear me roar:
 

çok güzel roksen taklidi yapıyorum:
 


En son Melanié Phoénix tarafından Ptsi Ağus. 13, 2012 10:38 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://melaniephoenix.tumblr.com/
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   C.tesi Ağus. 11, 2012 12:46 am

"Bilmem, genelde burdayım aslında. Seninle tanışmadıysam, ya burada tanışmıyorsundur ya da yanında hep birileri vardır." Aaron Melanié'ye hak verircesine gülümsedi. Bu söylediği aslında doğruydu. Şimdiye kadar göl kenarına yalnızca kızlarla takılmak için gelmişti ve etrafına pek de bakındığı söylenemezdi. Aaron beraber olduğu kızlara karşı saygılı davranırdı. Evet; bir çapkın olabilirdi, ancak asla bir kızla buluştuğu zaman başka kızlara bakacak kadar hödük olmamıştı. Bu tutumunun en büyük sorumlusunun annesi olduğunu düşünüyordu Aaron. Üvey babası birçok kez annesini aldatmıştı, ancak zavallı kadın adamla beraber olmaya ve onun saçmalıklarına katlanmaya devam etmişti. Aaron üvey babasını hatırladığında yumruklarını sıktı, ancak yüzündeki gülümsemeyi bozmamaya çalıştı. Kendi sorunlarıyla henüz tanışmış olduğu Melanié'nin kafasını ütüleyemezdi. Derin bir nefes aldı ve kollarını göğsünde birleştirdikten sonra konuştu. "Şey, karşılaşmamamız gerçekten kötü olmuş," dedi ve gergin bir şekilde gülümsedi. Kızla cazibeli bir şekilde konuşamıyordu nedense, bu kızın bunu hak etmediğini düşünüyordu. Aaron her kıza davrandığı gibi davranmayacaktı Melanié'ye. Ayrıca üvey babasını ve kendisi ve annesine yaşattıklarını hatırladığında ister istemez performansı düşmüştü. Kaşlarını çattı ve etrafına bakındı. Ne kadar da sessiz ve ıssız bir gündü. Genelde göl kenarı öğrencilerle dolu olurdu. Aaron bunu kafasına takmamaya çalışarak ona hafifçe gülümsemekte ve soran gözlerle kendisine bakmakta olan genç kıza baktı. Muhtemelen bir şeyler sormuştu ve Aaron da zihni her zamanki gibi başka şeylerle meşgul olduğu için ne dediğini duymamıştı. Aaron mahcup bir ifadeyle, "Üzgünüm, ne dediğini duymadım," dedi ve gülümsedi. Belki de genç cadı bu iki saniyede bir değişmekte olan yüz ifadelerine bir anlam vermeye çalışıyordu, Aaron bilmiyordu. Tek bildiği; o gün Melanié ile tanışmanın ona verdiği garip heyecandı. Aaron'ın uzun zamandır hissetmediği bir heyecan. Elinden çekilip alınmış olan o tatlı çocukluğundan kalma bir heyecan, ve bir daha asla yakalayamayacağını düşündüğü o heyecan.

_________________
a day with aaron anderson:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Melanie Phoenix
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : on beş.
Mesaj Sayısı : 4456
Gerçek Adı : dilara.
Yaş : 19

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Ptsi Ağus. 13, 2012 10:55 pm

    Aaron, çekingen tavırlarını sürdürüyordu, utangaç biriydi herhalde. "Şey, karşılaşmamamız gerçekten kötü olmuş," dedi ve gergin bir şekilde gülümsedi. Aynı şekilde gülümsedim fakat Aaron'un kafası başka şeylerde gibiydi. Jestlerini ve mimiklerini şekilden şekle sokuyor, beni hiç takmıyordu. Gerçi takması gerekmiyordu şu an. Ne var yani? Egomu tatmin edemiyordum biri yüzüme bakmayınca. Çok geçmeden sersemlediğini anlayıp kafasını bana çeviren Aaron, saçma bir cümle kurmuştu: "Üzgünüm, ne dediğini duymadım." Gülümsememi düşünceli bir mimiğe çevirdim ve kollarımı önümde bağladım. "Sakin ol, şampiyon. Hiçbir şey söylemedim." Gülümsedim ve Aaron'un elinden tutup bir yere oturttum. "Ronan..." -Uu, lakap bulmakta çok başarılı olduğumu herkes biliyordu.- "Şey, Ronan dememde bir sakınca yoktur umarım. İstersen bana Mel diyebilirsin. Ya da içinden ne geçiyorsa.." Elini hala tuttuğumu farkedip, elimi elinden çektim ve utangaç bir tavırla başımı öne eğdim. Fakat bu havadan çok sıkılmıştım, gözlerimi sonuna kadar açtım ve ellerimi müziğin ritmine göre şıklatarak şarkıya başladım. "Yaralısın ve yaralı kalacaksın. Geceleri, yatağında yarana sarılacaksın." Şaşkın bakışlarını daha fazla bekletmeyerek devam ettim. "Derdini bana açabilirsin Ronan. Çok iyi sır tutarım."

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox. ♥

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
hear me roar:
 

çok güzel roksen taklidi yapıyorum:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://melaniephoenix.tumblr.com/
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Ptsi Ağus. 13, 2012 11:26 pm

"Derdini bana açabilirsin Ronan. Çok iyi sır tutarım." Kızın ona Ronan demesi Aaron'ın öyle hoşuna gidiyordu ki. En azından şimdi, Mel'in ondan biraz olsun hoşlandığından emin olmuştu. Derin bir nefes aldı ve kocaman gülümsedi. Genç kız öylesine güzel, öylesine saftı ki. En azından Aaron'ın gözlerinde. Ona neler yaşadığını anlatırsa bir daha kendisiyle konuşmama riski çok ama çok büyüktü ve Aaron Mel'i şimdi bulmuşken, bir daha kaybetmek istemiyordu. Ona üvey babasının ona yaptıklarını anlatamazdı, acısını içine gömmek zorundaydı. Hogwarts'a geldiğinden beri birçok dostu olmuştu ve hepsine bu konudan bahsetmek için içinde büyük bir istek duymuştu. Ancak onu her seferinde konuşmaktan vazgeçiren şey; etrafındaki insanları kaybetme korkusuydu. Aaron'a göre, arkadaşlarına kendi hakkındaki gerçekleri anlatmak büyük bir hataydı. Sonunda insanların ondan uzaklaşacağından emindi, başta Mel de olmak üzere. Kızla tanışalı daha iki dakika olmuştu, ona bu iğrenç gerçeği anlatamazdı. Ayrıca anlatırken kontrolünü kaybedip duygularına kapılmaktan korkuyordu. Yutkundu ve derin bir nefes alıp verdi. Ardından Mel'in gözlerinin içine baktı. "Böyle güzel bir günde, bu güzel göl kenarında sorunlarımdan mı konuşacağız? Hadi ama," dedi ve buruk bir şekilde gülümsedi. "Benimle daha yeni tanıştın Mel, bana karşı sorumlu hissetmen ve problemlerimi dinlemen gerekmiyor. Cidden," dedi ve genç kızın yüzüne düşmüş olan bir tutam saçı geriye doğru attırdı. Merlin'in sakalı, gerçekten çok yumuşak saçları vardı.

::
 

_________________
a day with aaron anderson:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Melanie Phoenix
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : on beş.
Mesaj Sayısı : 4456
Gerçek Adı : dilara.
Yaş : 19

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   C.tesi Ağus. 25, 2012 11:05 am

    Beklediğim cevaptan çok farklı bir cevap almıştım. "Böyle güzel bir günde, bu güzel göl kenarında sorunlarımdan mı konuşacağız? Hadi ama." Doğal olarak yeni tanıştığı birine güvenemezdi. Gerçi normalde acayip alıngan tavrımı sergilerdim fakat içimdeki bir şey buna engel oluyordu. İçim içimi yerken, "Benimle daha yeni tanıştın Mel, bana karşı sorumlu hissetmen ve problemlerimi dinlemen gerekmiyor. Cidden," dedi ve artık gerçekten kalbimi kırdığını farketmesi gerekiyordu. Öne gelen saçımı arkaya atar atmaz ayağa fırladım ve kaşlarımı çatarak, "Haklısın, yeni tanıştığın birine güvenmeyebilirsin Ronan. Fakat bir bayanı asla inciltme," dedim. Sonra elimi kaldırıp suratına patlatmak istesem de aynı ses tonumla, "Bebek bakıcın değilim, yardım etmeye çalışıyorum," dedim ve yerden aldığım taşı göle fırlattım. Acaba fazla mı tepki veriyordum? Gerçi bunu önemseyecek halde olduğumu bile düşünmezken, ona karşı bir şey hissettiğimi düşünüyordum. Aşk.. Ah, bu imkansız. İlk görüşte aşk mı? Saçmalık. Francis'e -ona Francis demem, onun çok hoşuna gidiyordu- aşık olmamla çok farklı şeylerdi fakat Francis'i ilk gördüğümde oluşturduğum tepkiyle birebir aynıydı. Hayır, kızım, hayır!

::
 

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox. ♥

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
hear me roar:
 

çok güzel roksen taklidi yapıyorum:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://melaniephoenix.tumblr.com/
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   C.tesi Ağus. 25, 2012 2:11 pm

"Bebek bakıcın değilim, yardım etmeye çalışıyorum," Mel yerden aldığı taşı göle fırlatırken Aaron da şaşkınlıkla ona bakakalmıştı. Mel kesinlikle kendisini yanlış anlamıştı. Niyetinin kalbini kırmak olmadığını söylemek istiyordu genç büyücü, ancak bunun bir yararı olmayacağını biliyordu. Derin bir nefes aldı ve yüzü asık bir şekilde öylece duran Mel'e baktı. Babasının ona yaptıklarını genç kıza anlatmak istemiyordu, çünkü genç kızın ondan uzaklaşması ihtimali onu kahrediyordu. Aaron yutkundu, tekrar derin bir nefes aldı ve konuşmak üzere dudaklarını araladı. Ne söyleyeceğini bilemez haldeydi, böyle olmak gerçekten de çok sinir bozucuydu. Ayağa kalktı ve Mel'in yanına yaklaştı. Elini tuttu, gözlerine bakmamaya çalışıyordu. "Niyetim kalbini kırmak değildi," dedi kısık bir sesle. "Eğer üvey baban sana küçükken hiç de hoş olmayan, suç sayılan şeyler yapsaydı, sen de aklındakileri, dertlerini kolayca anlatamazdın, Mel. Sana güvenmediğimden değil. Sadece seninle az önce tanıştım ve nedense seni yıllardır tanıyormuşum gibi hissediyorum. Birbirimize bu kadar yakınken, birbirimizden bu kadar uzakmışız bunca zamandır. Seni kendime bu kadar yakın hissederken, benden uzaklaşmanı sağlayacak şeyleri söylemek istemedim sadece. Üzgünüm. Ama eğer bilmek istiyorsan söyleyeyim," dedikten sonra soluklandı ve konuşmaya devam etti. Bu sefer konuşmaya Mel'in gözlerine bakarak devam etmeye karar vermişti. Her ne kadar o gözlerde kaybolma ihtimali çok yüksek olsa da, kendine hakim olması ve Mel'e anlatması gerekiyordu. Hayatında ilk defa birine bunu anlatacaktı. Nasıl yapması gerektiğini bilmiyordu. "Üvey babam bana tecavüz etti. Küçük bir çocukken," dedikten sonra dişlerini sıktı Aaron. Gözleri dolmuştu, ağlamamak için kendini zor tutuyordu. "Anneme bile anlatamadım. Bunu yapamadım çünkü bu gerçeği kendim bile kabullenmek istemiyorum. O lanet herif yüzünden yıllardır acı çekiyorum, yıllardır yalnızım, yıllardır evime dönmedim. Kendimi iyi hissetmek için, acımı kapatmak ve unutmak için bir sürü kızla beraber oldum. Ancak, hiçbir şey Mel, hiçbir şeyin yararı olmadı. Duymak istediklerin bunlar. Anlatmamı istediklerin bunlar. Şimdi lütfen git, burada kalmak zorunda değilsin." dedi Aaron. Ardından Mel'in tutmakta olduğu elini bıraktı. Ancak genç kız onun elini bırakmamıştı. Aaron içinde bir şeylerin hareketlendiğini hissetti. Hareketlenen şey; deli gibi çarpan kalbiydi.

_________________
a day with aaron anderson:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Melanie Phoenix
VI. Sınıf
VI. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : on beş.
Mesaj Sayısı : 4456
Gerçek Adı : dilara.
Yaş : 19

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Salı Eyl. 11, 2012 8:27 pm

    Ayağa kalkan Ronan, elimi sıkıca kavradı ve gözlerimin içine bakmaya başladı. Gözlerinde kendimi kaybettiğimi farkedince, gözlerimi biraz kıstım ve ona meraklı meraklı bakmaya başladım. O iser başını eğip olanları böyle anlatmayı tercih etmişti. "Niyetim kalbini kırmak değildi. Eğer üvey baban sana küçükken hiç de hoş olmayan, suç sayılan şeyler yapsaydı, sen de aklındakileri, dertlerini kolayca anlatamazdın, Mel. Sana güvenmediğimden değil. Sadece seninle az önce tanıştım ve nedense seni yıllardır tanıyormuşum gibi hissediyorum. Birbirimize bu kadar yakınken, birbirimizden bu kadar uzakmışız bunca zamandır. Seni kendime bu kadar yakın hissederken, benden uzaklaşmanı sağlayacak şeyleri söylemek istemedim sadece. Üzgünüm. Ama eğer bilmek istiyorsan söyleyeyim," dedikten sonra nefesini uzun uzun alıp verdi ve gözlerini gözlerime odakladı. Gözlerinin dolduğunu gördüğümde, yanlış bir şey söylediğimi farkedip mahçup olmuştum."Üvey babam bana tecavüz etti. Küçük bir çocukken... Anneme bile anlatamadım. Bunu yapamadım çünkü bu gerçeği kendim bile kabullenmek istemiyorum. O lanet herif yüzünden yıllardır acı çekiyorum, yıllardır yalnızım, yıllardır evime dönmedim. Kendimi iyi hissetmek için, acımı kapatmak ve unutmak için bir sürü kızla beraber oldum. Ancak, hiçbir şey Mel, hiçbir şeyin yararı olmadı. Duymak istediklerin bunlar. Anlatmamı istediklerin bunlar. Şimdi lütfen git, burada kalmak zorunda değilsin." Ne yapacağını bilemez bir halde, elimi bırakmış elini kavradım, gözlerinin içine bakmaya devam ettim. Her zaman dediğim gibi, duygusal biriydim ben. Gözlerimden yanklarıma süzülen yaşları hissedebiliyordum. Ronan, başını öne eğmiş, anlattığı için pişman gibi duruyordu. İçimdeki, en sıcak Mel'i dışarı çıkardım ve Ronan'ın çenesinden tutup başını kaldırdım. Daha sonra da kollarımı boynuna doladım. Gözyaşlarıma hakim olamıyordum, kekeleyerek "Üzgünüm, Ronan. Çok üzgünüm.." dedim. Onu bırakmak istemiyordum, hep yanında olma isteğim birden artmıştı. Bana neler olduğunu anlayamamıyor olabilirdim. Fakat içimdeki acıma duygusundan daha çok, sevgiydi.. Kolarımı boynundan çekerek beline doladım ve başımı omzuna yasladım. "Seni bırakmam, ben. Gerçekten," dedim en masum sesimle.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Proud to be an ox. ♥

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
hear me roar:
 

çok güzel roksen taklidi yapıyorum:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://melaniephoenix.tumblr.com/
Aaron Anderson

avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 354
Gerçek Adı : Selis
Yaş : 19

MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   Salı Eyl. 11, 2012 8:38 pm

"Seni bırakmam, ben. Gerçekten," dedi Mel, başını Aaron'ın göğsüne yasladıktan sonra. Aaron kollarını genç kızın bedenine doladı ve rahatlamış bir şekilde iç çekti. Mel'in yanında olacağını bilmek gerçekten çok güzeldi, genç kızın sözlerine tüm kalbiyle inanıyordu. Hiçbir şey söylemeden öylece durdu ve bu anın tadını çıkardı. Hiçbir şekilde bir şeyler söyleyip de Mel ile o sırada paylaştıkları o özel anı bozmayacaktı. Sonunda onun yanında olacak, ona destek olacak biri vardı yanında. Sırrını bile ilk ve belki de son kişiydi Melanié. Genç kızı kaybetmeyi hiç istemiyordu. Derin bir nefes aldı ve Mel'in kokusunu içine çekerken gözlerini kapattı. Hiçbir zaman bu kadar huzurlu olmamıştı.

SON.

_________________
a day with aaron anderson:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Sabah Yürüyüşü   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 

Sabah Yürüyüşü

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Eğlence Ekspresi :: Süpürge Dolabı :: Rp İçi-