AnasayfaAnasayfa  SSSSSS  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  



 

Paylaş | .
 

 Mezarlıkta Bir Gece

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Sayfaya git : 1, 2  Sonraki
YazarMesaj
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 12:47 am

[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.][Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]

Amy Patrice Olvia & Daniel Sullivan

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 12:47 pm

Heryer bembeyazdı, görebildiğim tek şey sisti. Ne olduğunu bilmeden öylece ilerliyordum. Sisi aştıkca hiç bir yere ulaşmıyordum. Sonra onları gördüm, ileride bana bakıyorlardı. Onlara doğru gelmemi bekliyorlardı sanki, ilerledim şimdi artık çok yakındık. Elimi uzattım dokunucaktım ve birden yok oldular, her yer karanlığa gömüldü ve ben yatağımdan zıplayarak uyandım.

Kabustu, tam anlamıyla bir kabus. Domuz kafasında olanlardan sonra kendimi pek iyi hissetmediğim doğruydu ama ilk defa anne ve babamı rüyamda görüyordum. Etkilenmiştim. Yataktan doğruldum ve saate baktım. İkiyi yirmi geçiyordu. Dışarı çıkmak için biraz geçti ama çıkmalıydım, gideceğim yeri biliyordum.

Biraz sonra üzerimde geceliğimle Godric's Hollow mezarlığındaydım. Yavaş adımlarla ilerliyordum, her geçtiğim mezarın yanında adeta duruyormuşcasına. Çok aramadan çıktılar karşıma, yanyana öylece duruyorlardı toprak altında. Marry Olvia&Andres Olvia. İyice yaklaştım, mezar taşının kenarına oturdum ve öylece baktım. Bir şeyler söylemek istiyordum ama boğazım düğümleniyordu. Geceliğimin uç kısmındaki dantellerle oynuyordum. Yanağımdan aşağıya dökülen gözyaşlarımı elimin tersiyle sildim. Başımı kaldırdım ve isimlere doğru baktım. Ağzımdan sadece iki kelime döküldü o an. '' Sizi özledim. '' İleriden ağaçların arasından bir çıtırtımı duymuştum, yoksa bana mı öyle geliyordu. Hemen ayağı fırladım ve o tarafa doğru yürümeye başladım. Ama ses yoktu, gecenin sessizliği doluydu her yer. Yinede ilerlemeye devam ettim. Her yer sessizdi, geri dönmeliydim. Bu gece burdaki görevimi tamamlamıştım. Ve uzun süre burayı ziyaret etmeyi düşünmüyordum. Tam arkamı dönmüş gidiyordum ki, aynı yerden bir dal çıtırtısı geldi. Hemen arkamı döndüm '' Kim var orada? '' Ses yoktu, ilerlemeye başladım. Sesin geldiği yönü kestirmeye çalışıyordum. Şimdi hızlı hızlı nefes alışlarını duyabiliyordum. Kimdi bu?

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 2:51 pm

Domuz kafasından sonra Hogsmeade'den gitmiştim. Bu seferki durağım Londra, Godric's Hollow'du. Burada yaşamak daha kolaydı Hogsmeade'den. Burada hiç öğrenci yoktu ve kim olduğunu fazla sorgulamıyorlardı. Etrafta bomboş dolaşırken önümde bir gazete duruyordu. Uzun zamandır bakmamıştım gazeteye. Yerden aldığımda bunun Gelecek Postası olduğunu fark ettim. Önemsiz haberleri geçerken bir ölüm haberine takıldım. Üstünde 'Daniel Sullivan' yazıyordu. Uzun zamandır bulunamadığım için bedenim olmadan gömüldüğünü okudum. Yunanistan'da değildi. Londra merkezinde, yaşadığımız yerde değildi. Burada Godric's Hollow'daydı. Neden buraya gömdüklerini anlamamıştım ama sorgulamıyordum da. Garip gelmişti biraz, üzerimdeki şoku atamıyordum bir türlü. Gazetenin tarihi iki gün öncesine aitti. Bu saatte orada kimse yoktur. Biraz dalga geçmek için mezarlıktan daha iyi bir yoktur.

Mezarlığa vardığımda mezarı bulmam pek uzun sürmedi. Ölü kokmayan bir mezar aramalıydım. Aynı zamanda yeni yapılmış bir mezar taşı. Mezarın üzerinde adımı görmem gülmeme neden olmuştu. Normalde o gece zaten boynum kırılarak ölmüştüm. Doğru olan şeyi yapmışlardı. O günden beri onları hiç düşünmemiştim sadece kaçmıştım oradan. Hiç suçluluk duygusu hissetmeden. Bunları düşünürken bile o duyguyu hissetmiyordum. '' Sizi özledim. '' Mezarımın yanında otururken bu sesi duymuştum. Ses tanıdıktı ama kim olduğunu anlayamamıştım. O yüzden bir ağacın arkasına geçip o kişiye bakmaya başladım. Bu o gün domuz kafasında konuştuğum müsteşardı. Onun yüzünden artık hastaneden kal çalıyordum. Fazla kimseyi öldüremiyordum. Bakanlığa şikayet etmiş olmalıydı beni. Belki biraz oyun oynamak iyi gelebilirdi. Olduğum yere doğru geliyordu bir ses çıkartmış olmalıydım. Henüz karşısına çıkmayacağım için hareket etmedim. Ses gelmeyince geri dönmeye başladı. Bu sefer başka bir ağacın arkasına geçtim ve duyabileceği şekilde bir dal kırdım. '' Kim var orada? '' dedi. Bulunduğum yerden çıktım. Beni etkisiz hale getirebileceğini bilmeme rağmen rahat davranıyordum. "Bakın burada kim varmış. Yoksa benimi takip ediyorsun." dedim alaycı bir şekilde. Etrafında dönmeye başladım ve hızlı bir şekilde dibine sokuldum. Nefes alıp verişini hissedebiliyordum. "Bende seni özledim." Bunu deminki lafını duyduğum için söylüyordum. Söyler söylemez bir iki adım uzaklaştım kadından.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 3:33 pm

Sesin geldiği yöne doğru ilerlemeye devam ettim. Korkmuyordum, sadece içimde bu her kimse onunla yüzleşme isteği vardı. Ağaçların arasından bir gölge çıktı, bana doğru ilerlemeye başladı. Evet, artık onu tanıyordum. Bu odu, domuz kafasında tanıştı vampir. Onunla ilgili ne yapacağıma günlerdir karar verememiştim. Bir süre sonra ise onun hakkında düşünmeyi bırakmış normal hayatıma dönmeyi başarmıştım. Ama şimdi yine karşıma çıktımıştı. Ne bu beni mi takip ediyordu? Yoksa beni öldürmeyi mi düşünüyordu? Alay edercesine gülümsedim. Kabaca bu yemezdi. "Bakın burada kim varmış. Yoksa benimi takip ediyorsun." Ukala, nasıl olurda benimle böyle konuşabilirdi. Boynumu dikleştirdim, şimdi karşısında dimdik duruyordum. Ve asla ona boyun eğmemeye karar verdim. Alaylı gülümseme sırası şimdi ondaydı, iyice yanıma sokuldu pis nefesini yüzümde hissediyorum, ama garip birşekilde de ilgi çekici geliyordu. "Bende seni özledim." Gülümsedim, ama bu normal bir gülümseme değildi,resmen suratına bakıp tıslamıştım. Geriye doğru çekildim ve bir taşın üzerine oturdum. Üşümüştüm,hava serindi ve üzerimde sadece geceliğim vardı. Lanet olası adam da nerden çıkmıştı böyle? Birisiyle karşılaşacağımı düşünmemiştim. Düşünseydim asla böyle çıkmazdım. '' Yaa, bende senin için aynı şeyi düşünüyordum. Yani beni takip ettiğini. Ama hoş bir tesadüf değil mi Daniel? '' Ona meydan okurcasına bir kahkaha attım. Dosdoğru yüzüne bakıyordum ve ismini söylemek hoşuma gitmişti. Başlarda ismini hatırlayamamıştım ama hafızamı zorlayınca anımsadım. O gece barda söylemişti ismini, bir kaç yalanla birlikte. Belkide ismide yalandı kim bilebilirdi ki? Bu adam hakkında gerçektende doğru olarak tek bildiğim şey vampir olmasıydı. O gece bana çokta soğuk davrandığını düşündüm. Ama demek ki yüzüne taktığı maskeden dolayı öyleymiş. Şimdi ise daha rahat görünüyordu. Gülümseyebiliyor, burnumun dibine kadar sokulup kokumu içine çekebiliyordu. Belkide onu ilgi çekici kılan şey buydu? Farklı oluşu. '' Seni burada göreceğimi tahmin etseydim daha önce gelirdim emin ol. '' Evet bu yalan değildi, gelirdim. Ama ne için gelirdim orasını bilemiyordum. Adamdan ayırdığım gözlerimi hemen dibimdeki bir başka taşa diktim. Oturmasını söylemeyecektim, anlamasını diliyordum.

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 4:01 pm

Yüzüme doğru tıslamıştı ben geri çekilirken. O da geri çekilip bir taşın üzerine oturmuştu. Benden korkmuyordu iyi haberdi. '' Yaa, bende senin için aynı şeyi düşünüyordum. Yani beni takip ettiğini. Ama hoş bir tesadüf değil mi Daniel? '' Ya kesinlikle. Karşılaşılacak en iyi yer zaten bir mezarlıktı. Kendimi durdurmasam onun ve barmenin mezarına da gelirdim herhalde. Birden kahkaha atmaya başladı. O da normal değildi. Aslında ondan iyi bir vampir olurdu. Ama birine bu kötülüğü yapacağımı hiç zannetmiyordum. Birbirimize rahat davranmamızın tek sebebi kim olduğumuzu bilmemizdi sanırım. Vampir olduğumu öğrendiğine göre şikayet edip edemeyeceğini düşünmeme gerek kalmamıştı. Oluruna bırakmıştım artık. O da sanırım beni durdurabileceğine inanıyordu. '' Seni burada göreceğimi tahmin etseydim daha önce gelirdim emin ol. '' Gözlerini benden, bir mezar taşına doğru çevirdi. Herhalde oturmamı söylüyordu. Dediğini yapmaya karar verdim. Mezar taşına doğru giderken gecelikle olduğunu fark ettim. Önce gece domuz kafasına gitmek, şimdi de gecelikle mezarlığa. Bu kadını gerçekten uyku tutmuyor gibi gözüküyordu. Üzerimdeki ceketi çıkarıp ona attım. Soğuk fazla etkilemiyordu nasıl olsa beni. Ceket oturduğu yerin önüne yere düşmüştü. Ne yapacağını bilmiyordum. "Seni gerçekten uyku tutmuyor değil mi?" diye sordum. Cevabını bilmeme rağmen. Soruyu alaycı bir şekilde sorduğum için pek umursamasa herhalde sorun etmezdim. "Artık hep gelebilirsin çünkü mezar taşım şu az ileride. Ailem beni bulamayınca bedensiz bir şekilde gömmüşler. Ne ironik bir olay değilmi." Bunları gülerek söylemek bile tuhaf hissettiriyordu. Sanki buraya sıkışıp kalmış bir hayalet gibi.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 9:43 pm

Beni çok beklemeden hemen yanımdaki taşa oturmuştu. Şimdi oldukça yakındık, kollarımız birbirine değiyordu. Ceketini üzerinden çıkardı ve önüme doğru fırlattı, çok kibardı değil mi? "Seni gerçekten uyku tutmuyor değil mi?" Yoo, aslında ben uyur gezerim, farkında olmadan geliyorum buralara. Saçmaladığının farkındamıydı bilmiyordum ama ben neden bu kadar gergindim? Her söylediğine karşı içimden olumsuz şeyler geçiyordu, beni bu ruh haline sokan neydi? Uzanıp yerden ceketini aldım ve geceliğimin üzerine geçirdim. Yine konuşmama fırsat vermeden anlatmaya başlamıştı. Bu hoştu aslında. "Artık hep gelebilirsin çünkü mezar taşım şu az ileride. Ailem beni bulamayınca bedensiz bir şekilde gömmüşler. Ne ironik bir olay değilmi." Adamın sözlerine ve gülümsemesine karşılık gülümsedim. Aslında ilk defa bu adam beni içten gülümsetmişti. Onu anlayabiliyordum, halinden memnun gibi duruyordu ve bu onun yaşamını daha da kolaylaştırıyordu. '' Ceket için teşekkürler, ama kafama atar gibi atmasaydın daha iyidi, kaba şey. '' Evet bu biraz şey, sanki çok samimi olmuştu. Ama şuan gecenin bu saatinde bu adamla burda başbaşayken soğuk olup iki yabancı gibi davranmak elimde değildi. Zaten tuhaf bir şekilde kendime yakın hissediyordum onu. Hatta öyle anlar geliyordu ki onun bir vampir olduğunu unutuyordum adeta. Bu anda öyleydi işte, tamamıyla aklımdan çıkmıştı vampir oluşu, oda bana bunu hissettirmiyordu açıkcası. Aramızda gelip giden farklı bir elektirik oluşmuştu sanki. Bir bakan müsteşarı ve vampir gibi değilde, hani bir dost gibi, bir... her neyse işte. '' Evet sık sık seni ziyarete geleceğim. '' Dönüp onu göz kırptım. '' Mezarlıkta ziyaret edeceğim biri daha oldu ne mutlu değil mi? '' İlerisini göstererek devam ettim. '' Şurada ilerde özledim dediğim bir ailem yatıyor. Bilmiyorum ama bir yıl kadar oldu sanırım buraya gelmeyeli. Seninde anladığın gibi beni pek uyku tutmuyor, senin gibiyim yani geceleri. '' Bunu söyledikten sonra şaşırdım kendime, evet şimdi vampir olduğunu hatırlamıştım. Ama bu beni tereddüt ettirmedi. Yerimden biran olsun kıpırdamadan devam ettim. '' Ama madem beni özledin, bende seni. '' Şimdi yine gülümsüyordum ona karşı. Bunu havanın dağılması için söylemiştim. Gerilmek istemiyordum, burdan bu gece huzurlu ayrılmak istiyordum. Peki ya bu yanımda bir vampir varken mümkün müydü?

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 10:37 pm

Konuşmamdan sonra gülümsemişti. Bana daha çok sinirli olmasını bekliyordum ama pek öyle görünmüyordu. '' Ceket için teşekkürler, ama kafama atar gibi atmasaydın daha iyiydi, kaba şey. '' İyilik yaranılmıyordu bu kadınlara. Normal biri olsa zaten sadece teşekkür ederdi. Ama o bana yakın davranmayı seçiyordu. '' Evet sık sık seni ziyarete geleceğim. '' İyi en azından mezarım çiçeksiz kalmayacaktı. '' Mezarlıkta ziyaret edeceğim biri daha oldu ne mutlu değil mi? '' O zaman beni bir düşünmeliydi. Sonsuz yaşamım boyunca öldürülmezsem daha gitmem gereken çok mezar olacaktı. İleride bir noktayı göstererek '' Şurada ilerde özledim dediğim bir ailem yatıyor. Bilmiyorum ama bir yıl kadar oldu sanırım buraya gelmeyeli. Seninde anladığın gibi beni pek uyku tutmuyor, senin gibiyim yani geceleri. '' Ne acıklı. Onun ziyaret edebileceği bir ailesi var ölü olsa bile. Ben o şekilde bile göremeyecek durumdaydım. '' Ama madem beni özledin, bende seni. '' dedi. Bunu pek ciddi söylediğini sanmıyordum. Ama bir gerginlik çıkmaması için gerekliydi. O yüzden pek kaideye almadım. "Bu gece yaşamak istiyorsan yanında birini getirseydin keşke. Ya da bir haç falan. Onun işe yarayıp yaramadığını hala bilmiyorum. Çok saçma gelmiştir o olay duyduğumdan beri." Bunu dalga geçerek söylemiştim ama gerçekten işe yarayıp yaramadığını bilmiyordum. Bir ara deneyebilirdim. "Evet ben yokken neler yaptın? O barmen her şeyi hatırlıyormu? Ya da daha önemlisi yaşıyormu?" O barmen zerre kadar umurumda değildi ama ortak geçmişimiz bu vardı. Ve konuşucak fazla bir şey yok gibiydi. İdare etmek zorundaydık.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 11:03 pm

"Bu gece yaşamak istiyorsan yanında birini getirseydin keşke. Ya da bir haç falan. Onun işe yarayıp yaramadığını hala bilmiyorum. Çok saçma gelmiştir o olay duyduğumdan beri." Canımı sıkıyordu, ben ona bu kadar iyi davranmaya çalışırken tam bir pislik gibi davranıyordu. Zaten öyleydi de. "Evet ben yokken neler yaptın? O barmen her şeyi hatırlıyormu? Ya da daha önemlisi yaşıyormu?" Demek tereddütleri vardı, hatta eminim şuan onu şikayet edip etmediğimi bile düşünüyordu. Bu haz beni kendime getirmişti. Oturduğum yerden ona doğru eğildim, nefesini yüzümde hissedebiliyordum. Artık çok yakındık. Burunlarımız nerdeyse birbirine değicekti. '' Merak etme,barmeni hallettim. '' Bu kısa ve özdü, aslında söylemek istediğim şeyler bunlar değildi, sadece merakta bırakmak istememiştim o kadar. '' Ayrıca senden korkmuyorumda. Karşına çıkan herkesin senden korkmasını beklemeyemezsin ya. Ne olucak kanımı içsen? Sence ölümden korkuyor gibi mi gözüküyordum? Aslında bakarsan senin gibi olmak için neleri mi vermezdim ki. Sense sadece bir PİSLİK gibi davranıp yanında olmak isteyenleride uzaklaştırıyorsun. Vampir olman yalnız olmanı gerektirmezki. He tabi, gitte illa şikayet et dersen seve seve. '' Yine ona göz kırptım, gözlerinin içine bakıyordum. Son söylediklerim kesinlikle şakaydı, ama ciddiye alırsa da bozuntuya vermeyi düşünmüyordum. Geriye çekilmeyede niyetim yoktu, bu adam kesinlikle beni korkak sanmamalıydı. Değildim de zaten. Pislik lafını ona hayrancasına söylemiştim adeta. Aslında sanki pislik değilde, canım der gibi. Ne tepki vericeğini merak ediyordum açıkcası, ama zaman geçmek bilmiyordu sanki. Uzun süre öylece durmuşuz gibi hissediyordum, oysaki sadece bir dakika olmuştu.

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Perş. Tem. 05, 2012 11:35 pm

İyice yaklaşarak demin benim yaptığım gibi yakınlaştık. Bu duruma gayet sakin kalabiliyordum çünkü ondan pek etkilendiğim söylenmezdi. '' Merak etme,barmeni hallettim. '' Bunu sanki benim yerime o öldürmüş gibi söylüyordu. Ama ben ne demek istediğini anlamıştım. Biri onu dönüştürürse alışması hiç zor olmayacaktı bundan emindim artık. '' Ayrıca senden korkmuyorumda. Karşına çıkan herkesin senden korkmasını beklemeyemezsin ya. Ne olucak kanımı içsen? Sence ölümden korkuyor gibi mi gözüküyordum? Aslında bakarsan senin gibi olmak için neleri mi vermezdim ki. Sense sadece bir PİSLİK gibi davranıp yanında olmak isteyenleride uzaklaştırıyorsun. Vampir olman yalnız olmanı gerektirmezki. He tabi, gitte illa şikayet et dersen seve seve. '' Herkesin benden korkması mı? Karşıma çıkan kimse benden korkmamıştı. Biri öğrenciydi hatta. Zaten dönüştüğümden beri iki kişi ile karşılaşmıştım. Ölürken zaten fazla bir şey hissetmiyorsun. Ama vampirliğin ne demek olduğunu bilmiyordu. Büyüyle arandaki bağın koparılması. Yerine bir sürü güç geliyordu ama hiç biri büyü gibi değildi. Bu mugglelar için yaratılmış bir güçtü. Bir büyücü bu gücü alırsa pişman olurdu. Sonsuz yaşam. Diğerleri ölürken onların yaşlanışını izlerken senin aynı kalman. Bu asıl lanetti. Güneş olayı. Bir daha güneşi göremeyecek olmayı bile özlüyorsun en sonunda. Yanımda kimseyi tutmuyordum çünkü o kişilerin yaşamasını istiyordum. Daha yeni dönüştüm sayılırdı. Kendimi bazen tutamıyordum ve yanımda kan torbası taşıyamıyordum. Oh beni artık şikayet edemezdi. Elinde fazla bir kanıt yoktu. Tabii fotoğrafını falan çekmediyse o olayın. Pislik lafını sanki havalı, iyi bir şeymiş gibi söylemişti. Ama bence de pisliktim ama gerçek anlamda bir pisliktim. Bir dakikadan uzun zamandır o halde duruyorduk. Eğer geri çekilirsem bir şeyler diyeceğinden emindim. Ama onu geri itmemek için zor tutuyordum kendimi. Bana doğru eğildiğinden beri nefes alamıyordum. Eğer nefes alırsam o kan kokusunu alacaktım. Buna hiç gerek yoktu. "Vampirliği benim gözümden görsen nefret ederdin. Hayat almayı çok kolay mı zannediyorsun? O sıra başka biri devreye giriyor. Artık iki kişilikli biri oluyorsun. O gün o adamı öldürmeme nedenim bu kişiliğim. Yanımdaki insanların yaşamasını istediğim için onlardan uzak duruyorum." Bunları biraz sinirli bir sesle söylemiştim ama sesim yüksek değil normaldi. Arkasından nefes alamama olayından sonra bir hırlama sesi çıkarmıştım. Artık dayanamıyordum. "Geri çekilirsen nefes almak istiyorum. Nefes alamamaktan tekrar öleceğim. Hem pislik gibi davranmıyorum. Kafama nasıl eserse öyle davranıyorum. Bu bazen ukala olabiliyor." Bu lafların ardından daha büyük bir hırlama sesi yükselmişti. Şimdi sadece öldürmek istediğim için öldürecektim onu.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Cuma Tem. 06, 2012 12:06 am

Hala bekliyordum, bir şeyler diyeceğine emindim. Şuan durumundan pekte memnun gibi durmuyordu. Bu açıkcası bana da da haz veriyordu. "Vampirliği benim gözümden görsen nefret ederdin. Hayat almayı çok kolay mı zannediyorsun? O sıra başka biri devreye giriyor. Artık iki kişilikli biri oluyorsun. O gün o adamı öldürmeme nedenim bu kişiliğim. Yanımdaki insanların yaşamasını istediğim için onlardan uzak duruyorum." Hah, demek öyle. Yanındaki insanların yaşamasını istiyor ancak gidip orda burda tanımadıklarını öldürüyordu.Tabi, bu onu haklı yapıyordu değil mi? Bu hiç adil değildi. İnsan insandı, can candı. Yanında yada değil ne farkı vardı? "Geri çekilirsen nefes almak istiyorum. Nefes alamamaktan tekrar öleceğim. Hem pislik gibi davranmıyorum. Kafama nasıl eserse öyle davranıyorum. Bu bazen ukala olabiliyor." Tahmin ettiğim gibiydi, bu onu rahatsız etmişti. Ne yapmam gerekiyordu? Ağzından garip şekilde hırıltılar gelmeye başlamıştı. Bu tüyleri ürpertsede geri adım atmadım. Sadece aynı şekilde durmuş ne yapmam gerektiğini düşünüyordum. Hemen burdan uzaklaşabilirdim, arkama bile bakmadan kaçabilirdim ondan. Ve bir daha asla karşılaşmamak adına onu görebileceğim yerlerin listesini yapar, zorunda bile olsa oralara gitmezdim. Yada sadece geri çekilip öylece durabilirdim. Yada... Evet kararımı vermiştim. Şimdi ona daha da yakınlaştım. En başta burunlarımız birbirine değdi. Sonra dudaklarımızın bir araya gelmemesi için kafamı yukarıya doğru kaldırdım. Şimdi ağzı boynumdaydı. Yüzünü göremiyordum, ama ağzından çıkan hırıltılar tam kulağımın dibindeydi. Beni hemen burada öldürebilir,cesetimi yok edebilirdi. Bu zor değildi, ama nedense yapmıyacağını biliyordum,hatta emindim. Ve bende hemen onu burada öldürebilirdim, yada daha kötüsü acil bir mesaj yollayıp yakalatıp ölümden daha kötüsünü yapıp onu süründürebilirdim. Bu benim elimdeydi, tabi onun elinde olanlarda vardı. İkimizde eşittik, kimse kimseden üstün değildi. Hızla nefes alıp vermeye başladım. Az sonra beni iteceğini düşünüyordum, yada öldüreceğini... kim bilir? Oysa o sadece öyle duruyordu, kendisiyle çelişiyor gibiydi, görmesemde kötü olduğunu anlıyordum. İkimizinde elinde yapılacak onca şey varken sadece durmayı tercih ediyorduk. Aramızda başka bir şey varmışcasına sadece durmak. Oysa birbirimize zarar vermemek için hiçbir sebebimiz yoktu.

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Cuma Tem. 06, 2012 12:44 am

Bu lafların onu vazgeçirmemişti henüz. Hala öylece duruyordu. Ve ben gittikçe sinirlenmeye başlıyordum. Hırıltılar gittikçe yükseliyordu. Yüzüm vampir haline dönüşmemesi için iyice direniyordum. Sonunda nefes almam gerekmişti. Bu halim deminkinden daha iyiydi. Kararını vermişti. Benden uzaklaşmak yerine daha da yakınlaşmıştı. Tam dudaklarımız birbirine deyeceği sırada başını yukarıya doğru kaldırdı. Ve ben istemeden dudaklarım boynuna gitti. Bu kadın bir sadistti. Onun yanına asla gelmemeliydim. Mezarımla konuştuktan sonra gitmeliydim. Onu öldürmem kanını emerek on beş saniye, boynunu kırarak beş sanise, kalbini sökerek ise iki saniye sürerdi. Ama ben bunları yapmıyordum. Diğer öldürdüğüm insanlar onları ne kolay öldürmüştüm. Ama bu kadını hiç tanımama rağmen tanışmış olmamız yetiyordu. Daha fazla dayanamıyordum vampir yönüm ortaya çıkıyordu ama bu sefer farklıydı bu sefer kontrolü kesin olarak ele geçiriyordu. Hemde dönüşmeme gerek kalmadan.

İnsan yönünün zayıf olması çok kötü bir şey. Bu yönü ortaya çıkarmak asıl vampir güçlerini elde etmenin tek yolu. Akışına bırakmalı ve yolu bana vermeli. Ama ikimiz de birbirimizden nefret ettiğimiz için asla anlaşamayacaktık. Önümdeki boyun. Onu öldürmek artık çok kolaydı ama canım fazla istemiyordu. Elimi kaldırıp tek parmağımla boynunu gezmeye başladım. Bu olanlara çok şaşıracağından emindim. Artık rahat bir şekilde boynunun kokusunu içime çekebiliyordum. Kanla savaşan insan tarafımdı. Benim için önemsiz bir olaydı kanla savaşmak. Yüzümü onun yaptığı gibi kaldırdım. Yüzümün farklı olmasını o gün bardaki olayın olduğu günkü gibi beklediğine emindim. Ama yüzüm hala insan gibi gözüküyordu. Parmağımı boynundan çekip saçlarına götürdüm ve okşamaya başladım. Okşama bir süre sonra sertleşmeye başladı ve sonunda saçlarını çektim. Yüzünü kendime doğru yaklaştırdım. Burunlarımız birbirine değdikten hemen sonra dudaklarımız birbirine değmeye başladı. Onu öpüyordum ama bu normal bir şey değildi. Sert bir öpmeydi. O karşılık vermeden ya da beni iktirmeden yerimden kalkıp onu yere doğru iktirdim. Sert bir şekilde düşürdüm sayılırdı. "İnsan halim olsa bunu asla yapamazdı. Çünkü o iyiliğe inanan bir aptal. Ama insanları öldürürken zevk alıyor." dedim. Gülümsemem bunları söylerken yüzümden hiç düşmemişti. "Senin istediğin yönümde bu değil mi? Seni korkmadan öldürebilecek, ya da dönüştürebilecek biri. Sonunda o korkakla konuşmuyorsun."

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Cuma Tem. 06, 2012 1:03 am

Bekleme oldukça can sıkıcıydı, ama karşılacağım sonucuda oldukça merak ettiğim için çıt bile çıkaramıyordum. Ölümle mi karşı karşıyadım? Yoksa vampir olmakla mı? Bilmiyordum, nedense şuan düşünmüyordum da. Normalde böyle şeyler yapmazdım, her zaman kusursuz olmaktı yaşam felsefem. Her şeyin en iyisi olmalıydı, hayatımda idare edere asla yer yoktu. Şimdi ise ne idare ederi belkide iğrençle yüzyüzeydim ama bundan zevk alıyordum. Ve dakikalar geçtikce yerleşmesi gereken pişmanlıktan eser bile yoktu. Aksine, dakikalar geçtikce vücudumun her yanında,damarlarımda merak ve tutku dolaşıyordu. Buz gibi parmaklarını boynumda hissettim, aslında önce dudaklarıyla karıştırdım sanırım bilmiyorum,yüzünü görmediğim için öyle hissettim. Ama sonra boynumda daireler çizen şeyin dudakları değilde, parmakları olduğunu farkettim. Bu oldukça hoştu. Şimdi yüzünü kaldırmıştı,bende yavaşca ona doğru baktım. Karşılaştığım yüz kesinlikle bir çocuk kadar tatlıydı, ve bir o kadarda güzeldi. Sanki bir vampire değilde dillere destan olan o yakışıklı erkeklerden birine bakıyor gibiydim. Gülümsedim, şimdi elleri saçlarıma doğru kaymıştı. Yavaşca saçlarımı okşuyordu, nefesi tüm bedenimi sarmıştı, sanki onu içimde bir yerlerde hissediyor gibiydi. Saçlarımı çekmeye başladı, hafif çekmeleri birden hızlandı ve saçlarımı çekerek dudaklarını dudaklarıma yapıştırdı. Şimdi öpüşüyor sayılabilirdik, yani o öpüyordu bense öylece duruyordum. Olayın şokuyla karşılık bile veremeden beni sertçe itti. Yerden çok az yükseklikte olan taştan düştüm. Ceketi üzerimden kaydı. Bütün vücudum gecenin soğuğu ile doldu. '' İnsan halim olsa bunu asla yapamazdı. Çünkü o iyiliğe inanan bir aptal. Ama insanları öldürürken zevk alıyor." Konuşmasına devam etmesini bekledim, hala daha yerdeydim. Ellerimle buz gibi yerden destek alarak doğruldum, ama tam anlamıyla kalkmamıştım. "Senin istediğin yönümde bu değil mi? Seni korkmadan öldürebilecek, ya da dönüştürebilecek biri. Sonunda o korkakla konuşmuyorsun." Evet beklediğim sözlerdi bilmiyordum, ama sonunda onun gerçek yüzünü ortaya çıkarmıştım. O ne bir korkaktı, ne de bir adi pislik. O budu işte. Yerden hızlıca doğruldum. Ayakta yanında dikildim. Aramızda az bir mesafe vardı. Gözlerimi ona diktim, bu bakışlar sert olsada bir o kadar ilgi çekiciydi. '' Bir korkak gibi davrandığını biliyordum. '' Gülümsedim, nasıl devam etmem gerektiğini çok iyi biliyordum. '' Her zaman kendin olmalısın, olduğun şey ne olursa olsun bir canavar bile olsan her zaman kendin ol. Sen busun, ve bu kalıcaksın. İnsanların seni sorgulamasına izin verme. Benim gibi seni sen olarak kabullenenlerle sürdür hayatını. Bu bulunduğun durum seni yalnız bırakmamalı. '' Oldukça doğruydum söylediklerimde, yada ben öyle düşünüyordum. '' Beni ne dönüştürmeni, ne de öldürmeni istiyorum Daniel. Ve biliyorum ki buna ben karar veremem. Ama bana zarar vermek istemediğini, vermiyeceğinide biliyorum. Ah Daniel, aslında istediğim şeyde bu, sadece kendin gibi davranman. Benim yanımda maskelerini bir kenara bırakman. '' Şimdi onu kendime doğru çektim. Önce dudaklarına bir öpücük kondurdum ve geri çekilip gözlerine baktım. Kollarımla onu sardım ve öpmeye başladım. Dudakları oldukça ıslaktı, ve vücuduna göre sıcaktı. O sıcaklık hoşuma gitmişti, uzun süredir hissettirmeyen şeyler dolaşıyordu kanımda. Kanımı içmek isteyen bir vampirle şimdi öpüşürken, kanım sanki onunla doluyordu. Bu garip olduğu kadarda güzeldi. Öpüşlerimi sertleştirdim. Karşılık veriyor muydu? Farkında değildim, umursamıyordum bile. Sadece uzun süredir yapmadığım şeyi yapıyor, anı yaşıyordum.

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Cuma Tem. 06, 2012 1:26 am

'' Bir korkak gibi davrandığını biliyordum. '' Diğer yanıma böyle demiyordu ama. O olmaması gereken şey hala savaşıyordu öne çıkmak için. Ama bilmediği şey ben ondan daha güçlüydüm. '' Her zaman kendin olmalısın, olduğun şey ne olursa olsun bir canavar bile olsan her zaman kendin ol. Sen busun, ve bu kalıcaksın. İnsanların seni sorgulamasına izin verme. Benim gibi seni sen olarak kabullenenlerle sürdür hayatını. Bu bulunduğun durum seni yalnız bırakmamalı. '' Bunu bana çalıştığı işi sevmemesine rağmen yapan biri, hangi tür olmak istediğini bilmeyen biri söylüyordu. Gerçekten komik ve acınası bir durumdu bu. '' Beni ne dönüştürmeni, ne de öldürmeni istiyorum Daniel. Ve biliyorum ki buna ben karar veremem. Ama bana zarar vermek istemediğini, vermiyeceğinide biliyorum. Ah Daniel, aslında istediğim şeyde bu, sadece kendin gibi davranman. Benim yanımda maskelerini bir kenara bırakman. '' Yanılıyordu. Onu kesinlikle öldürmek ya da dönüştürmek istiyordum. Bunu yapmama nedenim ise kendimi tutabilecek kadar güçlü bir kişilik olmam. Zaten kendimim. Diğer yanım da sadece istemediğim ama olan bir yarımdı. İkimiz ayrılamazdık. Sonsuza kadar bu bedene ikimizde hapsedilmiştik. Beni kendine doğru çekti ve öptü. Benim öptüğüm gibi değildi yumuşak bir şekilde öpmüştü. Daha sonra kollarını bana sardı ve beni öpmeye başladı. Öpüşlerinin fazla tat verdiği söylenemezdi. İnsan halimi de, bu halimi de kesinlikle etkilemiyordu bu öpmesi. İlk başlarda karşılık verip vermemek konusunda kararsız kaldım. Ondan uzaklaşabilirdim ya da zevk almadan öpmesine karşılık verebilirdim. İkinci tercihi seçmiştim. Kollarımı beline sardım ve onu öpmeye başladım. Bunu yaptığımız yer çok uygunsuzdu. Onu bilmem ama benim bunu yapmamda uygunsuzdu. Ama kimin umurundaydı ki onu insan olan yarım düşünmeliydi. Onu öperken zihnim dağılıyor olsa bile kontrolü elden bırakmamalıydım. Bir saniyeliğine bırakırsam zihni ele geçirirdi ve bütün ipler onun elinde olurdu. Bunu yapmayacaktım. Dudaklarım boynuna doğru inerken bir şeyleri unuttuğumu biliyordum ama ne olduğunu bir türlü çözememiştim. İki parçayı bütün yapan şeydi bu. Ve ben aptal gibi bunu unutmuştum. Hatırlamıştım bu Kathleen'di.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Patrice Olvia

avatar

Rp Yaşı : 27
Mesaj Sayısı : 172
Gerçek Adı : Naz
Yaş : 25

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Cuma Tem. 06, 2012 1:40 am

Öpmeme çok geçmeden cevap vermişti. Oda bana kollarını sardı ve öpüşmeye başladık. Bu iki aşığın öpüşmesi gibi değildi kesinlikle. Bir tanımı yoktu. Zaten bizimde bir sıfatımız yoktu. Dudaklarını dudaklarımdan ayırdı ve boynumu öpmeye başladı. O bunu yaparken ben sadece duruyordum. Aklımda bir sürü düşünce vardı. Bu ne kadar doğruydu? Hele böyle bir ortamda, bir vampirle. Bir anlığına kendini kaptırmıştı. O kadar sıkılmıştım ki rutin işlerden, hayatımdan. Marjinal bir şey yapmak istiyordum uzun süredir, ama böylesi aklıma bile gelmemişti. En kötüsü işi bırakır ve Brezilya'ya yerleşirdim. Orada beni kimseler tanımadan yaşardım ve orada ölürdüm. En marjinal fikrim buydu. Bir mezarlıkta, ve anne ve babamın yattığı mezarlıkta bir vampirle öpüşüyordum şimdi. Şehvet dolu bir öpüşme değildi bu. Neden yaptığımıda bilmiyordum. Ama hoşuma gidiyordu. Uzun süredir kimseye dokunmuyordum. Yanıma kimseyi yaklaştırmıyordum çünkü, kalp kırıkları istemiyordum hayatımda. Gözyaşı üzüntüyü çıkarmıştım hayat sözlüğümden. İşime odaklanmıştım sadece. Çok çalışmıştım ve evet sanırım artık çok çalışmaktan kafayı yemiştim ve burada bunları yaşıyordum. Hoşuma gidiyordu, daha ilerisi bile olsa hoşuma gidecekti biliyordum ama bu yanlıştı. Şimdi geri çekilmeyi düşünüyordum. Kollarımı gevşettim ama bırakmadım. Hala acabalar vardı aklımda, yapmasaydım onu bırakmasaydım ne olurdu? Vücudumda onu hissetmeye çalıştım. Pek istekli olduğunu düşünmüyordum. İşte çekilmem için tek sebep buydu. Uzun süredir yaşamadığım bu şeyleri beni istemeyen biriylede yaşamamalıydım. İstiyor olmama rağmen sırf ne yapıcağını görmek için ona sarılı kollarımı serbest bıraktım. Geceliğimin düşen omzunu kaldırdım ve yavaşca geri çekildim. Hala yakındık nefeslerimiz birbirimizin suratında hissediliyordu, ama bir ten temasıda yoktu aramızda. Şimdi bir daha beni öpmezse, istemezse ne yapardım? Çekip gider ve bir daha o beni bulana kadar asla onu aramazdım. Evet bu yapacağım tek şeydi. Ya devam ederse? İşte bunu o zaman düşünücektim. Suratı ifadesizdi, hiçbir şey anlayamıyordum. O yüzden konuşmayı denedim. '' Şey, üzgünüm. Sanırım gitsem iyi olur. '' Bu sözlerime karşı vereceği cevapla anlayabilirdim her şeyi. Pek umudum yoktu aslında, ondan hoşlanmıyordum sanki teninden hoşlanıyor gibiydim, ona dokunmaktan. Yanlış olduğunu bile bile ona dokunup, onu öpmekten... O yüzden gitmek istemiyordum, ama o istemeden daha fazla ona yaklaşamazdım. Bunu ondan önce kendime yapamazdım. Kendi kurallarımı ben fazlasıyla çiğnemiştim, daha fazla adım atamazdım.

_________________
[Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Daniel Ellwood
V. Sınıf
V. Sınıf
avatar

Rp Yaşı : 15
Mesaj Sayısı : 329
Gerçek Adı : Kadri
Yaş : 20

Çanta
Eşyalar:
Evcil Hayvan:

MesajKonu: Geri: Mezarlıkta Bir Gece    Cuma Tem. 06, 2012 1:58 am

O da benim gibi bu konuda isteksiz gözüküyordu. Ama onun kisi sanki ben isteyerek cevap vermediğimden diye düşündüm. Giderse kendi kaybederdi. Aklıma gelen o düşünceden bir türlü kurtulamıyordum hala. Bu çok güçlü bir şeydi. O küçük kız iki zihne de kendini aşık ettirmeyi başarabilmişti. Bundan kurtulmanın bir yolunu bulmalıydım. Önce bana sımsıkı sarılı olan kollarını biraz gevşetti. Ama ben aldırmadan onu öpmeye devam ediyordum. Sonunda tamamen bırakmıştı. Geceliğini topladı. Gerçi çekilmişti ama hala birbirimize çok yakındık. Adım atmama bile gerek yoktu onu tekrar öpmek için. Benim kollarım hala ona sarılıydı belki bu yüzden hareket etmiyordu. Pek bırakmaya da niyetim yoktu. '' Şey, üzgünüm. Sanırım gitsem iyi olur. '' dedi. Bu beni sinirlendirmişti. Başından beri istediği şey buydu ve ben bu hale dönüşünce mi vazgeçmişti. Onun sayesinde dönüşmüştüm bu hale. Giderse o sümsük tekrar kontrolü ele geçirirdi gitmesine izin vermemem gerekiyordu. "Nereye gidiyorsun? İstediğin şey bu sanıyordum." Konuşacaktı ama ben ters cevap duymak istemediğim için tekrar onu öpmeye başlamıştım. İçim artık tamamen suçluluk duygusuyla kaplıydı. Bunu istememesine rağmen, sevdiğim bir kız olmasına rağmen bunu yapıyordum. Tüm duygularımın kapalı olması gerekirdi bu halde ama biri açıktı. Bu aşk değildi. Hüzün, mutluluk hiç biri değildi. Şu vicdan saçmalığı gibi bir şeydi suçluluk duygusuydu bu. Bunu hiç hissetmeyeceğimi düşünüyordum bu haldeyken. İnsanları öldürürken bile sadece öbür tarafım o duyguyu hissediyordu. Basit bir öpme olayı yüzünden bunu hissetmek çok saçmaydı. Ama o ismi hatırladığımdan beri bu duygu gitmiyordu başımdan. Bilmediği bir şey onu üzmez diye düşünmek bile işe yaramıyordu. Bu duygu kontrolü bırakmama neden oluyordu. Kontrolü artık yitirmiştim bunu hissedebiliyordum. Ama ben hala öpmeye devam ediyordum. Artık sadece an meselesiydi.

Geri gelmiştim sonunda. O benden daha güçlüydü ama bu duygular üstün olmamı sağlıyordu. Onlara alışık olan bendim, o değil. Daha fazla suçluluk hissetmeden bıraktım. Ellerini vücudumdan çektim hafifçe geriye ittim. Konuşmaya başladım. "Ben özür dilerim. O insan olan halim geriye geldi. Hem bunu yapamam çünkü bir kız arkadaşım var." Yerdeki ceketi alıp ona doğrulttum. Şimdi ne düşünecekti hiç bilmiyordum.

_________________
[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 

Mezarlıkta Bir Gece

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 2 sayfasıSayfaya git : 1, 2  Sonraki

 Similar topics

-
» Yağmurlu Bir Günde Göl
» Rephaim Ve Stevie Rae'nin Sırları

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Eğlence Ekspresi :: Süpürge Dolabı :: Rp İçi :: 2. Sezon-